Zestig jaar op vakantie naar Texel

Léon Brant uit Vught hoopt op 1 augustus voor het zestigste jaar vakantie te vieren op Texel.

"Als zevenjarig jongetje met mijn ouders mee naar Texel was in 1960 nog een hele onderneming. Minimaal een week van te voren werd de kist met lakens en vakantie spullen door van Gend & Loos opgehaald en afgeleverd op het vakantie adres. De reis ging per trein en de fietsen werden meegenomen.

Ons eerste vakantieadres was Bosch en Zee, destijds beheerd door familie Van Schoonhoven. In die tijd was dat een jeugdherberg waar jongens en meisjes gescheiden sliepen. Mijn ouders konden kiezen uit een huisje of een tent, dat werd dus het huisje waar wij met het hele gezin vakantie vierden. De Dageraad was de boot die nog aankwam in Oudeschild, dat duurde zo’n 45 minuten. Alles ging vrij primitief en langzaam, een paar auto’s, veel vracht en zelfs vee, de toeristen zaten boven.
Wat mij als kind is bijgebleven is dat mijn broertje en ik bij de familie De Haan de baby zeehondjes de fles mochten geven. Het Texels Museum (nu Ecomare) stond toen nog in de bossen.

Het jochie in het midden is Léon Brant.

Begin jaren zestig heb ik meegedaan aan een lampionnenoptocht die in De Koog werd georganiseerd en schatgraven op één afgebakend stuk strand. Ook speelden wij in de bunkers in de duinen die in mijn herinnering zeer groot en diep waren en inmiddels honderden meters in zee liggen. Midden jaren zestig tot midden zeventig logeerden wij bij de familie Theo Witte in Oosterend. De autocross van Oosterend was favoriet en werd jaarlijks bezocht en wij maakten gebruik van het strandje net buiten Oosterend waar de bootjes van Brouwer lagen.

In mijn verkeringstijd kwam ik met mijn vriendin, nu mijn vrouw, in hotel Tubantia (familie Hillen) tussen Den Burg en De Koog. De dansavonden in Hotel De Lindeboom waren heel gezellig en je kon via een loterij een pop in Texelse klederdracht winnen.

Met de kinderen brachten we vakanties door op bungalowpark Vredelust en Camping Loodsmansduin. Als de vakantie erop zat stonden wij 8.00 tot 9.00 uur in de brandende zon langs de berm van de weg, dat waren nog eens wachttijden.
Gelukkig werden de boten steeds groter en sneller met als nadeel dat je geen kop koffie meer kunt drinken omdat de overtocht nog maar zo’n 20 minuten duurt.

In al die jaren heb ik veel zien veranderen, niet altijd ten goede, en volg alles nog steeds wekelijks op Texel Plaza en de Texelse Courant!"