Missie Glasvezel Texel voltooid

In 2014 pakten een aantal inwoners van De Westen de handschoen op. Het internet was te traag en eigenlijk onwerkbaar in het Texelse buitengebied. “Het was een ingezonden brief van Rob Koenen in de Texelse Courant van 29 juli 2014 waar het mee begon”, vertelt Albert Huisman.

In de brief ging Koenen in op gratis WiFi in de dorpen, wat hij een goed initiatief vond. “Maar tegelijkertijd moet ons een grote frustratie van het hart. Op onze locatie (Appartementenhotel-restaurant Bos en Duin) en op die van vele collega’s in het buitengebied moeten we het met een schamele internetverbinding doen.” 

De groep Westenbewoners onderzocht de mogelijkheden en besloot - mede op advies van Don Boot van de gemeente - naar de provincie te stappen voor een haalbaarheidsonderzoek voor glasvezel voor heel Texel. “Een advies waar we veel aan hebben gehad. Er waren gelden beschikbaar bij de provincie en op 5 november 2014 dienden we ons verzoek voor een haalbaarheidsonderzoek in.”

De aanvraag werd gehonoreerd en de stichting was geboren. Het bestuur bestond uit Rob Koenen, Ricardo de Graaf, Simon Lap, Maarten Jeroen den Boer en Albert Huisman zelf. Na een uitvoerig onderzoek bleek het een haalbare zaak, maar vanzelf ging het niet. De provincie - die in de voorbereiding nog zo belangrijk was geweest - trok de glasvezelaanleg ineens naar zichzelf terug, maar hier kwam niets van terecht. “Gelukkig waren wij niet stil gaan zitten.”

Het bestuur voerde gesprekken met het ministerie van Economische Zaken omdat ze vonden dat glasvezelinternet een nutsvoorziening zou moeten zijn. Ze kregen nul op het rekest en dezelfde opvatting is vandaag de dag nog steeds hetzelfde. “We hadden ook gesprekken in de Kop van Noord-Holland, waar men vergelijkbare initiatieven probeerde op te tuigen. We hebben veel van elkaar geleerd. Na veel gesprekken op en buiten het eiland was het haalbaarheidsonderzoek in 2016 afgerond.”

Met financiële steun van de gemeente Texel, STIFT - die de voor aanbieders onrendabele top financierden - werd realisatie mogelijk gemaakt en in 2017 werd een partner gevonden in Kabeltex. De Texelse Courant schreef hierover in november 2017: “Na gesprekken met diverse aanbieders heeft Stichting Glasvezel Texel voor de realisatie van het glasvezelnetwerk op het eiland een partner gevonden in Kabeltex. Het is de bedoeling dat nog voor het toeristische seizoen van 2018 een groot deel van de bewoners in het buitengebied wordt aangesloten op het aan te leggen glasvezelnetwerk. Het is van groot belang dat op korte termijn bekend wordt dat er minimaal een belangstelling is van zestig procent.” 

Albert legt uit dat ze bij gesprekken met aanbieders eerst kennis in huis hebben gehaald. “Met elektrotechnisch ingenieur Frans Schrijver bij ons aan tafel hoefden mensen niet met mooie verhaaltjes te komen. Dat werd direct weerlegd als het nodig was.”

In mei 2018 wist de krant te melden dat de aanleg van het glasvezelnetwerk in volle gang was. Albert: “Het is een prachtig voorbeeld van een burgerinitiatief waarbij opgetrokken is met de overheid. Het is geweldig dat het zo’n succes is geworden. Ik heb de afgelopen jaren ook mensen gesproken die zich in eerste instantie niet hebben aangemeld voor het glasvezelnetwerk, maar dat later alsnog hebben gedaan. De coronapandemie heeft daar ook een rol in gespeeld. Mensen werkten ineens veel meer thuis of hadden kinderen die al het schoolwerk thuis moesten doen. Dat lukte toch niet met de oude koperverbinding”, stelt Albert vast. 

Waarom stopt de stichting?

Dat de stichting nu stopt, is geen toeval. De afspraken met de gemeente eindigden eind 2021, die met STIFT december 2022. “De afgelopen maanden zijn gebruikt voor de financiële verantwoording aan STIFT. Dat proces is nu afgerond, onze taak zit erop. Met de aanleg van zo’n honderdzeventig kilometer glasvezelkabel langs bijna elfhonderd panden in het buitengebied, hebben de bewoners die dat willen de beschikking gekregen over een supersnelle internetverbinding. Er is nog een heel klein deel van Texel waar geen glasvezel ligt, maar dat is zo’n enorm miljoenenplan dat dit niet binnen onze mogelijkheden zit. Het zou mooi zijn als de paar overgebleven ‘witte vlekken’ in de toekomst wel opgelost worden, zodat overal op het eiland bereikbaarheid is, ook qua telefonie. Dat is ook beter voor de hulpdiensten.”

Woensdag vond een afsluitborrel plaats met betrokkenen en de stichting is nu officieel ontbonden. “Het is een prachtig project geweest dat niet succesvol was geweest zonder de provincie, de gemeente, STIFT, Kabeltex en alle bewoners van het buitengebied die zich direct hebben aangesloten bij het initiatief. Want als er niet genoeg aanmeldingen waren geweest, was glasvezel in het buitengebied nu zeker nog niet van de grond gekomen.”

Het onderhoud van het glasvezelnetwerk ligt nu bij Kabeltex. “Het is ook nooit de intentie van de stichting geweest om dat zelf te doen. Wij zijn geen kenners, hoewel we natuurlijk een hoop hebben geleerd in de afgelopen jaren. Dit laten we graag aan vaklui over. Kabeltex is de aanbieder van het glasvezelnetwerk, maar heeft geen alleenrecht. Als er een andere partij is, die ook internet wil aanbieden zijn daar financiële afspraken over. Je kunt dat vergelijken met het mobiele netwerk waar ook aanbieders van elkaars netwerk gebruikmaken”, legt Albert uit.

Rob, Ricardo, Maarten Jeroen, Albert en Simon van het Stichtingsbestuur Glasvezel Texel kijken met veel plezier en voldoening terug op het avontuur. “Een leerzaam project.”