Logo texelsecourant.nl
Blogs

Het benne tied!

  Column

Rendabel gebruik van zeewier - kleinschalig met verdienmodel voor de agrariër - voor onder meer de productie van bioplastic, een duurzaam investeringsfonds, kudo´s voor hotels met waterbesparende maatregelen en vakantiehuizen gebouwd van restafval. Zomaar wat ideeën van studenten van InHolland die afgelopen week op Texel verbleven. Voor we nu allemaal gaan roepen 'daar zijn ze weer met hun subsidie-ideetjes', het was heerlijk om de onbevangen ideeën te zien van de jongelui, onder wie twee Texelaars. 

Waar heel Nederland bezig is met duurzaamheid, lijkt de energie van de Texelaar een beetje opgebrand. Ik weet niet waar de afslag is gemist, maar de welwillendheid om zelfvoorzienend te worden lijkt verder weg dan ooit. Misschien komt het door de mate waarin 'Texel 2020' ons door de strot is geduwd en de grote praatjes terwijl er eigenlijk niets gebeurt, mede ontstaan door totaal onrealistische doelen. In plaats van de geplande honderd procent, wekt Texel drie procent van haar eigen energie op. We hebben nog negen maanden, maar ik durf zo maar te zeggen dat we die laatste 97 procentjes niet allemaal gaan inhalen. Een fotofinish zal het ook niet worden.

Maar nu ga ik zelf mee in een sfeer die volgens mij verantwoordelijk is voor de hedendaagse tendens. De Texelaar mag er graag over pochen hoe innovatief we zijn, maar dat is natuurlijk gewoon gelul. Ik snap dat dit niet leuk is om te horen, maar de Texelaar is in de regel heel conservatief. Als er iets wordt veranderd, staan we op onze achterste poten en het liefst spelen we de 'klimaatverandering is onzin, want het vriest-' of de 'Nederland is toch te klein om wat te kunnen betekenen-'-kaart. Als dat niet werkt, is altijd de 'zonder subsidie werkt dat toch allemaal niet-bokaal' altijd nog een goed laatste redmiddel.

We zijn hier een ster in op te noemen wat we allemaal niet willen en als we iets willen, kijken we liever eerst naar de onmogelijkheden. Een mooi voorbeeld daarvan blijf ik de windmolens vinden. Want we zijn allemaal tegen windmolens. We zijn er zo tegen dat we een draagvlakonderzoek graag bij voorbaat tegenhouden. Stel je voor dat er een onprettige uitkomst uit naar voren komt. De politiek deed dit destijds af als 'windmolens mogen hier toch niet van de provincie, dus dat heeft geen zin'.  Een kul-argument van de bovenste plank natuurlijk. Texelaars hebben zich nooit tegen laten houden van de bemoeienis van bovenaf. Als Texel die windmolens graag had gewild, waren ze wel de bühne opgegaan. Het kwam de beslissende macht gewoon goed uit om dit onderzoek bij voorbaat de nek om te draaien.

Ik ben zelf geen voorstander van het ene subsidie-project na het ander, begrijp me niet verkeerd. Plannen waarvan totaal onduidelijk is of het werkt, hebben we ook genoeg. Juist die mislukkende plannen hebben ervoor gezorgd dat de sfeer zo is, als die nu is. "Oh daar heb je weer zo ien", lijkt de publieke opinie inmiddels. En een Texelaar wil best duurzaam ondernemen, maar het moet niets kosten. Als ik een eigen bedrijf had, weet ik helemaal niet of ik er anders in zou staan. Dat stipt het belang van subsidieregelingen maar weer aan. Het kan zaken op gang brengen. Maar waar vind je die balans...

De studenten hadden goede ideeën, maar misten in veel gevallen de aansluiting op de Texelaar. De vraag, "hoe krijg je de Texelaar mee", bleef toch vaak onbeantwoord. En dat wordt het probleem ook. Tientallen clubjes, verschillende dorpen met iedere eigen wensen. We willen zonnepanelen en zonneparken, maar niet op 'onze grond'. LTO wil het niet op landbouwgrond, het Hoogheemraadschap wil ze niet op de dijken, de boerendaken waarover gesproken wordt zie ik vooralsnog vooral leeg en waag het niet om voor te stellen om de plassen van Waalenburg vol te leggen met zonnepanelen. Een beter milieu begint namelijk ook niet bij Natuurmonumenten. "We moeten echt met duurzaamheid bezig, maar niet in mijn achtertuin."

Laten we nu eens kijken wat wel kan. Een plan van minder watergebruik lijkt mij niet onmogelijk. Werk dit verder uit. Regenwater voor de douche en het toilet. Dit moet zeker bij nieuwbouw te implementeren zijn. Het idee om hotels labels te geven voor de mate waarin zij duurzaam omgaan met water, vond ik daarbij helemaal geen slecht plan. Leuk ook voor het ecotoerisme, als ik de studenten moet geloven, bevindt deze groep zich vooral onder onze Duitse gasten. Het idee van een 'Het benne tied-fonds' zie ik niet van de grond komen voor de publieke opinie is omgedraaid. Maar het mooie is dat ook zij dat zagen. Zorg dat de krachten van de verschillende dorpen gebundeld worden en dat het niet 'zij', maar 'wij' wordt. Dan kunnen we spijkers met koppen slaan. Maar hoe doen we dat?

Ik heb een mogelijke oplossing die ik ga uitleggen aan de hand van een voorbeeld. Een paar jaar terug zat ik in het café - dat gebeurt wel vaker - met een groepje Texelaars. De Oosterenders hadden wat te mekkeren over het lelijke De Koog, die hadden op hun beurt weer wat te zemelen over het zwaar christelijke Oosterend en de schreeuwers uit Skil droegen ook hun steentje bij en zelfs dorpsgenoten werden onderverdeeld in Texelaar en import. Het bleef gezellig, maar de discussie verhardde wel. Totdat een toerist die iets verderop zat tegen een vriendin zei dat 'ze toch nooit op zo'n eiland zou kunnen wonen in zo'n gesloten gemeenschap.' Als door een wesp gestoken transformeerde de verschillende groepjes tot een gezamenlijk leger. "Wat weet jij daar nu van. Texel is geweldig. Als het je niet bevalt hier, dan blijf je toch lekker weg." Wat waren ze eensgezind na het vinden van een gemeenschappelijke vijand die aan ons eiland kwam. Misschien moeten we een grote gemeenschappelijke vijand aan de overkant vinden, zodat we hier de krachten kunnen bundelen. 

Van het coalitieakkoord van GroenLinks, VVD en Texels Belang hoeven we op het gebied van duurzaamheid niet teveel te verwachten, we moeten het zelf doen. "Niet lullen, maar poetsen", schreef ik in 2016. Of zoals één van de twee Texelaars van de studenten het gisteren zei: Het benne tied!

Job Schepers

De blogs worden geschreven op persoonlijke titel en vallen buiten de verantwoordelijkheid van de redactie. Het zijn geen journalistieke producties, maar stukken gevormd vanuit mijn mening. Ik ga graag de dialoog aan. Dat kan via Facebook onder het bericht, maar ook via de mail. Ik probeer altijd overal op te antwoorden.

Koppiestiêd op Texel
Voorziet de website wekelijks van een blog over wat er speelt op Texel.
Meer berichten
 

Wat vindt u?

De verkoop van plastic flesjes - zoals burgemeester Uitdehaag bepleit - moet verboden worden:



Reageren!