
Dit artikel is geschreven door
Job Schepers
Job Schepers, Hoofdredacteur Texelse Courant en Texel dit Weekend
“Ben sleurt me erdoorheen”
AlgemeenStraatvrees. Angsten. Nachtmerries. Iedere dag is weer een strijd met jezelf om de noodzakelijke dingen te doen, zoals boodschappen of naar je werk gaan. Elke stap buiten de deur gaat gepaard met angst. Met die harde realiteit leeft Edwin Hilverda (56) al sinds zijn jeugd. Posttraumatisch Stressstoornis (PTSS) heeft zijn leven gevormd en zijn levenspad grillig laten verlopen. Zijn leven werd een klein jaar geleden een stuk lichter door de komst van Ben, een vrolijke Australian Labradoodle die wordt getraind om Edwin te ontstressen.
Direct nadat de deurbel rinkelt, zwaait de deur open. Een vriendelijke man met een brede lach gaat mij voor naar de woonkamer. Daar word ik vrolijk begroet door de 9-jarige goldendoodle Tim en labradoodle-pup Ben. Beide honden dragen op hun eigen manier bij aan het herstel van Edwin. “Als kind had ik al paniekaanvallen en angsten. Daar is eigenlijk nooit wat mee gedaan. Ik probeerde er zo goed mogelijk mee om te gaan, maar iedere dag was moeilijk.”
Edwin zat op de Beatrixschool in Den Burg en volgde daarna een banketbakkersopleiding. Hij werkte bij Bakker Timmer in Oosterend en later bij Bakkerij Dros. “Bij Dros heb ik tien jaar gewerkt. Die waren heel goed voor me en hebben me erg geholpen”, blikt hij terug. Toch werd het voor de geboren Texelaar steeds lastiger om goed te functioneren. De druk van het werk gaf hem nachtmerries en een zware periode volgde. “Ik zat thuis met de gordijnen dicht en ging alleen nog maar naar m’n werk. Tot ook dat niet meer lukte. In 2003 werd hij afgekeurd en ging het bergafwaarts. “Er was wel praktische hulp voor me beschikbaar, maar voor mijn angstklachten werd ik niet behandeld. Pas in 2008 is bij een keuring voor de GGZ vastgesteld dat ik PTSS heb en een sociale stoornis.” Hij werkte in die tijd als dagbesteding bij de Bonte Belevenis. Om een dagritme te houden. “In totaal heb ik daar 17 jaar gewerkt. Het gaf me veel stress, maar ik vond het wel leuk om mooie producten te maken. Diverse snoepjes die daar worden verkocht heb ik uitgevonden.”
Wandelen
In zijn situatie kwam verandering toen hij zijn huis dreigde kwijt te raken. “Er werd me verteld dat ik mijn gedrag moest veranderen, omdat ik anders niet in mijn huis kon blijven. Ik was 140 kilo en zat alleen maar thuis op de bank. Het was een harde wake-up call, maar het gaf me wel de motivatie om aan mezelf te werken.” Edwin kreeg medicatie tegen zijn angsten en depressiviteit en bedacht zelf dat een hond hem zou kunnen helpen om weer de deur uit te gaan. Het werkte. In vier jaar tijd viel hij ruim veertig kilo af. De dagelijkse wandelingen zorgden er ook voor dat hij niet langer leed aan diabetes type 2. Makkelijk was het niet. “Tim was een ‘gewone’ golden doodle, niet opgeleid als hulphond. Hij voelde mijn spanning, maar ging er dan juist vandoor als ik hem uitliet. Toch heeft hij me wel leren genieten. Tijdens lange wandelingen was Tim het soms zat en wilde hij geen stap meer zetten. Dan ging ik er maar naast zitten. Zo leerde ik genieten van mijn omgeving. Daarvoor keek ik alleen maar voor me uit en zag ik eigenlijk niets om me heen.”
Therapiehond
Inmiddels wordt Edwin al enkele jaren begeleid door Esther Oostra van De Waerden. Deze organisatie biedt ondersteuning aan mensen met een beperking om hun bestaan gelukkig(er) te maken. Zij voorzag in de nabije toekomst problemen voor Edwin doordat hond Tim op leeftijd raakt. Esther: “Tim is inmiddels negen jaar, heeft artrose en mag niet lang meer lopen. Daarbij komt dat hij Edwin niet kan bijstaan in zijn angsten en nachtmerries en juist afstand neemt als Edwin stress heeft. En toch heeft hij echt een hond nodig. Voor een goed ritme, het verwerken van stress, het tegengaan van negativiteit en om dagelijks de deur uit te gaan. Toen heb ik Edwin voorgesteld om na te denken over de aanschaf van een opgeleide therapiehond.” Edwin vult aan: “Daar heb ik twee jaar wakker van gelegen en uiteindelijk heb ik de knoop doorgehakt en ben ik voor een hond gaan sparen.” In overleg met Suzan Vlaming, hondengedragsdeskundige en trainer van emotional supporthonden, werd een ras en een pup uitgezocht. “Er was een nestje Australian Labradoodles bij Knuzz Doodles in Goor. Daar ben ik een paar keer geweest. José, de fokker, had twee pups geselecteerd en het was belangrijk om te zien hoe die op mij zouden reageren. Ben kwam direct op me af, dus de keuze was snel gemaakt.”
Kostbare training
Edwin had gespaard voor de hond, maar de kostbare maar noodzakelijke training van Ben tot emotional supporthond kon hij zich niet veroorloven. Esther: “Voor Edwin is een hulphond de beste therapie, maar dit wordt niet vergoed door de verzekering en we konden ook geen beroep doen op andere potjes.” Struun TX bood uitkomst. De opbrengsten van de populaire Texelse kringloopwinkel worden ingezet voor (dreigende) nood van Texelaars en organisaties/clubs op Texel. Het bestuur van Struun bekostigt nu de opleiding van hulphond Ben. “Ik ben ontzettend blij met Ben”, vertelt Edwin stralend. “Hij voelt het meteen als ik stress heb. Dan komt hij bij me en geeft me een knuffel. En als ik een nachtmerrie heb, komt hij dicht bij me liggen. Dan kan ik weer rustig verder slapen.”
Hard werken, voor hond én baasje
Niet alleen Ben moet aan het werk tijdens de training tot hulphond. Ook van Edwin zelf vraagt het veel. “Ik moet bijvoorbeeld met de bus reizen met Ben. Dat is voor mij een behoorlijk stressvolle onderneming. Nu ben ik vooral bezig met het gedrag van Ben in de bus. Dat leidt af. Ook moet ik, ondanks mijn straatvrees, af en toe de drukke winkelstraat opzoeken. Daar helpt Ben me ook mee.” Wekelijks volgen Edwin en Ben lessen bij Suzan Vlaming en hondentrainer Evalien Smit. “Sinds Ben er is, gaat sociaal contact me wat makkelijker af. Ik heb nu ook contact in de buurt. Met een groepje buren drinken we elke week koffie. Mijn angsten zijn er nog, maar Ben sleurt me erdoorheen.”
Ken jij iemand in een (dreigende) noodsituatie? Neem dan contact op met Texels Welzijn. Die kunnen je helpen om noodhulp bij StruunTX aan te vragen. De aanvrager/ontvanger van hulp blijft anoniem. Via de website van Struun kun je ook eenvoudig een aanvraag doen of contact opnemen voor meer informatie.







