Fatsoen, heb jij het?

Ik ben moe en loop over Amsterdam Centraal. De korting op mijn ov-chipkaart werkt niet en mijn trein vertrekt zo. Een zware tas zeurt aan mijn arm. Met een beetje haast kijk ik om mij heen. Verderop is een servicebalie van de NS. Ik vraag de vrouw vriendelijk of zij mij wil helpen en of de korting werkt. Ze snauwt mij af: “Je weet toch wel hoe je eigen abonnement werkt?!” Na wat geratel loop ik met wat woede en een ingedoken houding weg.

Op zo’n moment begin ik te denken. Ik vraag me dan af of het aan mij ligt, maar ik sprak haar zo beleefd aan. Worden de mensen dan gewoon onbeschofter? Als zelfs een specialist mij niet wil helpen in haar specialisatie, hoe moet het dan verder? Het is zo’n moment als vele, dat ik besef dat veel mensen niet meer geduldig wachten op de drukke stroom die uit de trein komt, dat ze geen deur meer voor elkaar openhouden en dat zelfs opstaan voor een gehandicapte in het ov al te moeilijk blijkt. 

Want dat is wat ik merkte toen ik met krukken een volle metro inliep en niemand opstond. Het baart mij zorgen en in zekere zin erger ik mij er enorm aan. Het voelt alsof de manieren met de dag afnemen en veel mensen asocialer worden. Natuurlijk heb ook ik mijn momenten en heeft ieder wel eens een slechte dag, maar is dit dan hoe het hoort?

Ik hoop dat het antwoord op de vraag nee is en dat het een golf van raar gedrag is, wat vanzelf afneemt. En toch denk ik dat we er zelf ook wat aan moeten doen. Uit een peiling blijkt dat 78 procent van de Nederlanders vindt dat de samenleving hufteriger wordt. Dan ben ik dus tóch niet de enige die het merkt… Laten we dan eens opletten op ons gedrag; deuren ophouden, opstaan voor gehandicapten en zwangeren en simpelweg wat attenter zijn. Of maak ik mij te druk?

Mijn moeder heeft weleens gezegd dat ik mij niet zo druk moet maken. En daar heeft ze gelijk in. Het ergeren aan anderen zorgt er alleen maar voor dat ook ik wat asocialer word. Ik moest het toch even kwijt. Dank u wel voor het luisteren. Zullen we dan met z’n allen erop letten dat we wat liever en attenter doen? Ik bedoelde het wat liever dan het klonk hoor. Hier, ik houd de deur voor u open. Fijne dag nog!