Een nee is prima, mits die weloverwogen is

En dan hang je ineens met je kop in een bushok. Ik moet eerlijk toegeven dat dat best even wennen is. Ik was gevraagd mee te doen aan een vaccinatiecampagne van de gemeente en vanuit mijn eigen overtuiging heb ik daar ja op gezegd. Voor mij geldt vooral dat mensen weloverwogen een besluit moeten maken.

Er kwamen de nodige reacties, van positief tot negatief en de negatieve waren meer plagerig dan echt vervelend. Mijn bubbel bestaat voornamelijk uit mensen die zich laten vaccineren en overtuigd zijn van het nut hiervan, maar ook ik heb vrienden die zich absoluut niet laten vaccineren en hier echt goed over nagedacht hebben. Wie ben ik dan om dit te veroordelen? Ik respecteer de keuze en ga er vanuit dat ik me ook niet hoef te verdedigen tegen mensen dat ik me wel laat vaccineren. Dat maakt me niet direct ‘niet kritisch’, ‘een schaap’ of ‘iemand die niet moet klagen als straks de nieuwe wereldorde is geschapen’. Aan de andere kant ben ik iemand die vindt dat niet-gevaccineerden net zoveel recht op de IC hebben als dat nodig zou zijn als mensen die wel een vaccin hebben. 

Van mij geen betoog waarom jij je nu moet vaccineren. De reden dat ik ja heb gezegd tegen de campagne is puur en alleen om mensen nog een keer na te laten denken. ‘Ja’ of ‘Nee’ maakt mij niet zoveel uit, zolang men maar weet waarom. Ik ben nu één keer geprikt en voel me uitstekend, ben niet magnetisch en als de overheid me gechipt heeft, overleef ik dat ook wel. Ik heb in mijn jeugd het nodige geëxperimenteerd zonder ooit op regelmatige basis drugs te hebben gebruikt. Na xtc, cocaïne, speed, wiet,  paddo’s en een een tankwagen aan bier en vieze shotjes zal ik die paar milliliter vaccin ook wel overleven. Ik heb ook een paar vrienden die veel meer rotzooi in hun lijf hebben gegooid dan ik en stevig roken en nu het vaccin niet nemen omdat ze niet weten wat het met hun gezondheid doet. Daar ben je mij dus kwijt in een discussie.

Ik hoop vanuit mijn overtuiging dat genoeg mensen zich laten vaccineren, maar merk dat ik het onderwerp mijd met andersdenkenden. Ik heb vriendschappen die op scherp staan door onze verschillende opvattingen en dat is het me niet waard. Ik vaccineer me uit de overtuiging dat ik daar anderen mee bescherm en dat het mij de vrijheid geeft om weer leuke dingen te doen. Is het vaccin een wondermiddel? Dat denk ik niet en ik denk ook niet dat na de tweede prik alles is opgelost, al ben ik blij dat de grenzen voor vakantie voor mij weer opengaan.

Ik ben geen deskundige en moet het doen met de informatie die te vinden is. Ik geloof niet dat dit een complot is van de overheid om de hele economie te resetten, zeker niet de landelijke overheid. Dat er dingen flink verkeerd zijn gegaan in deze crisis en dat de regelgeving vaak zo krom is als een hoepel geloof ik wel.

Uiteindelijk maakt ieder een afweging. Welke bronnen geloof je en welke niet? Vanuit onze rol in de lokale journalistiek weet ik dat niemand ons vertelt wat we moeten schrijven. De gemeente niet, de adverteerders niet en de lezers niet.

En natuurlijk is het scheef. Wat doe je met het feit dat er mensen in de farmaceutische industrie heel rijk worden door een situatie die zoveel mensen - financieel en lichamelijk - leed heeft toebedeeld? Ik denk dat ook hier een goed leermoment in zit. De wereld is oneerlijk, maar hoe zorgen we dat het beter wordt? De oplossing? Die ligt bij ons allen.