Gepensioneerde tweeling blikt terug en vooruit

De één werd op donderdag 1 augustus 1959 om half elf in de avond geboren in het ziekenhuis in Den Helder, de ander om kwart voor twaalf. Net op tijd dus om allebei op dezelfde dag jarig te zijn.

Dan gaat het om Jos en Paul Bakker die de afgelopen dagen in het nieuws waren vanwege hun pensioneringen bij de gemeente en De Bolder. Jos kwam in 1959 als eerste ter wereld, Paul als tweede. “Dat was echt een verrassing. Onze moeder wist niet dat ze van een tweeling in verwachting was.” Uiterlijk lijken de twee zo sterk op elkaar dat vrijwel elke Texelaar ze wel eens met de verkeerde naam moet hebben aangesproken, maar dat zijn ze gewend. Dan volgt meestal een kleine correctie en dat is het.

Bloembollenbedrijf

Jos en Paul groeiden op aan de Maaikeduinweg in De Koog waar hun ouders (Martinus en Johanna Bakker) een bloembollenbedrijf hadden. Ze groeiden op in een katholiek gezin met in totaal zes kinderen. Dat betekende naar school gaan op de Jozefschool in Den Burg en op zondag gingen ze geregeld naar de kerk waar beide ouders actief waren. Hun vader was er collectant en hun moeder zong een tijd in het kerkkoor. Zij zijn inmiddels allebei overleden. Hun vader overleed al op jonge leeftijd in 1994. Jos woonde toen al op zichzelf aan het Pater Witteplein, Paul verhuisde in 1993 met zijn vader en moeder - die in 2022 overleed - naar de Sluyscoog. Na de Jozefschool begonnen de wegen wat meer uiteen te lopen. Jos kwam - na opleidingen aan de lagere landbouwschool en de leao in Den Helder - in 1981 via sociale zaken bij de gemeente terecht. Paul kwam in 1996 bij De Bolder terecht. Beide vertoonden op het werk veel overeenkomsten: zeer loyaal, toegewijd en niet te beroerd om extra meters te maken als dat nodig was. Jos bleef de gemeente 45 jaar trouw, bij De Bolder waren ze op afdeling vloerplaten blij dat ze Paul als vaste kracht in huis hadden.

Tulpen en narcissen

Voordat Paul bij De Bolder ging werken, ging hij eerst jarenlang met bloemen langs de deur. Dat waren onder meer tulpen en narcissen. Zijn moeder zorgde ervoor dat alles op tijd klaar lag, waarna Paul ermee op pad ging. “Narcissen kostten toen iets van anderhalve gulden en tulpen tweeënhalve gulden.” Hij werkte een blauwe maandag op de boerderij van het Maartenhuis en daarna kwam De Bolder in beeld waar hij liefst 30 jaar werkte.

Nu zij gepensioneerd zijn, hebben ze tijd om zich toe te leggen op voetbal (een grote passie van allebei), om oude hobby’s op te pakken en nieuwe activiteiten te beginnen. Zo gaat Jos binnenkort aan de slag als bezorger van de Texelse Courant. Paul is van plan om weer collectes te gaan lopen. Hij heeft daarvoor al contact met Martien Roeper die zich ook jaren trouw inzet als collectant. Jos en Paul liepen in het verleden meer dan twintig jaar collectes voor goede doelen waarvoor ze in 2018 werden beloond met een gemeentelijke oorkonde. In 2012 werden ze ook al eens geëerd voor hun inzet voor de gehandicaptensport. Paul blijft bij De Bolder ook de voetbalpoule verzorgen, iets wat hij al jaren deed met Hans van Es. Dan gaat het onder meer om wedstrijden van het Nederlands elftal en de Champignons League.

Nieuw scorebord

De twee blijven ook trouw aan het voetballen. Zo helpen ze ook jaren mee langs de lijn bij het zaalvoetbal op Texel en ze bedienen regelmatig het scorebord van Texel’94 in Den Burg. Daar kijken ze inmiddels reikhalzend uit naar de komst van het nieuwe scorebord waar ze zich de afgelopen tijd hard voor hebben gemaakt.

Zelf voetballen is er niet meer bij: dat deden ze van 1994 tot 2017 al 23 jaar lang voor het G-team. Jos als verdediger, Paul als middenvelder of aanvaller. Hij scoorde 118 keer, Jos vijf keer. Mijlpaal was een wedstrijd tegen Zwaluwen’30 eind november 2015: toen scoorden ze voor het eerst allebei in dezelfde wedstrijd. Voetbal kijken op tv doen ze nog altijd graag en dat blijven ze ook doen. En ze zijn liefhebbers van muziek van de fanfares op Texel. “Daar gaan we ook graag heen.”

Jeroen van Hattum