‘Terug in de tijd’ stapt in het rijtuig

Bij de speurtocht naar een nieuwe foto kwam een oudje tevoorschijn. De koetsier op de bok, paarden, een rijtuig, passagiers en gebouwen op de achtergrond. Wat is hier aan de hand en waar gebeurt dit?

Vorige foto

“Zondag 15 mei opening van de nieuwe Lunchroom Bosch en Duin bij den Fonteinsnol. Minzaam aanbevelend”, meldde deze krant in 1927.

“Geheel naar de eischen des tijds ingericht en niet minder dan zestien kamers bevattende. Het zomerverblijf ‘Bosch en Duin’ geheeten, is wel zeer gunstig gelegen en zal het aan logeergasten niet ontbreken.

Het pension werd aanvankelijk beheerd door eigenaars Lap en Buis, in 1928 ging het geheel over in handen van Buis. De Bakkenweg was nog een zandpad, De Dennen waren niet lang daarvoor aangeplant. De serre op de foto linksboven ontbrak toen nog. Een oude ansichtkaart toont mensen op het terras, hun fietsen gestald voor het pension. Het toerisme stond nog in de kinderschoenen.

Lees ook

Terug in de tijd logeert in stijl

Nieuwe vleugel

Na de familie Buis kwam het hotel in handen van Joop Vroom. In 1960 meldde deze krant de opening van de nieuwe vleugel aan het hotel. “Burgemeester De Koning opent een der mooiste bedrijven op het eiland”, stond boven het artikel. “Het is een bedrijf geworden dat alleszins tot de modernste op het eiland moet worden gerekend. Het oude en nieuwe gedeelte zijn tot één harmonisch geheel geworden.”

In 1968 nam de familie Hopster het bedrijf over. 

Bos en Duin,  met de minigolfbaan en het zwembad, nog niet overdekt. Nu staat op die plek een appartementengebouw. 

Geen goudzoekers

In 1997 kochten Rob en Lieke Koenen uit Monnickendam het horeca- en recreatieve deel van Bos en Duin van Christinea Teunen. “Geen goudzoekers die snel rijk willen worden, maar nuchtere Noord-Hollanders die naar het eiland zijn gekomen om een degelijke zaak op te bouwen met toekomstperspectief”, schreef de krant.

Geen woord teveel gezegd, Rob en Lieke zijn er bijna dertig jaar later nog steeds bijna dagelijks te vinden.

Na de overname werd er vrijwel onafgebroken verbouwd en vernieuwd. Het restaurant kreeg meerdere metamorfoses. Er werd geïnvesteerd in kwaliteit en uitstraling, zonder het karakter van het oude gebouw te verliezen. “Je ziet dat het een ouder pand is,” zegt Rob, “maar we hebben kosten noch moeite gespaard om het zo mooi mogelijk te maken.”

Tegenwoordig staat de volgende generatie aan het roer. Zoon Robin runt samen met zijn echtgenote Marlies restaurant BOSQ, dat een eigentijdse invulling geeft aan de culinaire traditie van het huis. Schoondochter Melinda werkt in het restaurant als sommelier en helpt in de receptie. Zoon Jorrit is verantwoordelijk voor de verhuur en het beheer van de appartementen en houdt zich bezig met commerciële activiteiten rondom de verhuur. Met hun eigen ideeën en eisen zorgen zij ervoor dat het bedrijf blijft vernieuwen. “Je moet blijven ontwikkelen,” vinden zij. een visie die naadloos aansluit bij het werk van hun ouders in de afgelopen dertig jaar.

Rob en Lieke zijn inmiddels met pensioen – en vierden vorige week hun vijftigjarig huwelijk – maar echt loslaten doen ze niet. Rob, redelijk hersteld van een ernstig ongeval, is nog dagelijks op het terrein te vinden en Lieke werkt nog zeker dertig uur per week, vooral administratief en regelmatig bij de receptie.

Verbonden met het bedrijf en trots op hun kinderen. “Het is een echt familiebedrijf,” zeggen ze. In de geschiedenis, in de verhalen en in de mensen die blijven terugkomen naar Bos en Duin. De krant is eigenlijk een jaar te vroeg, volgend jaar bestaat Bos en Duin honderd jaar. Dan maar weer om een bakkie.

Gerard Timmerman