
Uitdagingen voor vissers: “Weer de zee op”
AlgemeenEr staat wederom een sanering voor de deur, tegelijk investeren vissers om tóch door te gaan. “Als we ons een dag kwaad maken is het dek leeg en kunnen we weer garnalen vissen.”
NH, mediapartner van de Texelse Courant, bericht over de stappen die visser Richard van der Vis zet om verder te kunnen in de visserij. Met een voor hem nieuwe techniek.
Staand want
Van der Vis neemt een sprong in het diepe door over te stappen op staand want. Daarmee hoopt hij op een traditionele en tegelijk hedendaagse manier tong te vangen. Een vergunning voor zijn staande wanten kwam deze week binnen. “Vijf weken hebben we stilgelegen, volgende week kunnen we weer de zee op.”
Het typeert de sector van vandaag de dag: veel papierwerk, en toch ook wel het gevoel dat het ministerie andere prioriteiten heeft dan de visserij. “Het is regel op regel, dat bijna niemand het meer weet waar het echt om gaat”, zegt de visser tegen NH. “Ze moeten een keer met de stofkam door dat wetboek heen.”
Van der Vis neemt de vergunning over van een Wieringer die stopt. De Texelaar is enthousiast over de voor hem nieuwe techniek. “Het enige wat je doet is dat je het net aan het begin van de avond uitgooit. Dan gaan we voor anker. Je maakt bijna geen onkosten. En ‘s morgens vroeg om ongeveer vier uur haal je de netten weer binnen. Het is een duurzame manier van vissen. Ik heb het nog nooit gedaan, maar ik denk dat het wel kan.” Deze week begint de TX21 met staand want.
Garnalen
De tong die de Texelaar met het want wil vangen is een welkome aanvulling op de schrale opbrengsten van de garnalen op het moment. “We waren al geruime tijd aan het kijken hoe we toch nog een boterham kunnen verdienen als het iets minder gaat met de garnalen. Kort gezegd: je hebt goede en slechte perioden. Het staand want vissen is nodig om de slechte perioden in de garnalenvisserij te overbruggen.”
Zeven Texelse schepen vissen nog op garnalen. Of er bij de volgende saneringsronde ook Texelaars zullen zijn die stoppen is op dit moment nog niet duidelijk. Van der Vis zou graag verder gaan, dan gaat het want weer opzij en maakt hij plek voor de garnalen.
De visserij voelt de druk, tegelijk blijft ook de onderlinge solidariteit, wat ook naar voren komt uit de vergunning die Van der Vis van een Wieringer kon overnemen. Dat hij investeert, dat waarderen collega’s. “Op Urk werden we met open armen ontvangen. Daar wilden ze ons nog graag helpen.”







