Omgevingsvergunning yurt alsnog ingetrokken

De van rechtswege verleende omgevingsvergunning voor de yurt op de Hogeberg wordt alsnog ingetrokken en geweigerd. Daartoe heeft het college van b en w besloten, op advies van de commissie Bezwaarschriften.

De kwestie over de yurt sleept al lang. In oktober 2017 werd de omgevingsvergunning  van rechtswege verleend. Dit nadat de rechter had geoordeeld dat de gemeente een aanvraag voor de yurt niet als aanvraag heeft herkend, waardoor er sprake is van een vergunning voor de yurt die automatisch 'van rechtswege' is verleend.

Deze uitspraak heeft het college uitgevoerd en tevens is er hoger beroep ingediend. Dit is nog in behandeling bij de Raad van State. Drie omwonenden en Tien voor Texel hebben bezwaar gemaakt tegen de van rechtswege verleende vergunning. Partijen zijn op 24 januari 2018 gehoord door de commissie Bezwaarschriften.

Of er al dan niet een van rechtswege verleende omgevingsvergunning is ligt niet ter beoordeling voor in deze bezwaarprocedure. Het besluit (de van rechtswege verleende vergunning) wordt op basis van de bezwaren volledig heroverwogen. Het college heeft zich altijd op het standpunt gesteld dat de yurt als een bouwwerk en gebouw is aan te merken, en dan als recreatief opstal moet worden gezien. Dit is volgens het bestemmingsplan daar niet toegestaan. Ook meewerken aan een afwijking van het bestemmingsplan is niet mogelijk en/of gewenst en daarbij heeft het college de verschillende belangen afgewogen.

Bezwaarmakers wijzen op de strijdigheid met het bestemmingsplan en op de overlast die door het gebruik van de yurt ontstaat, waaronder de rook van de houtkachel in de yurt en de verkeersbewegingen van en naar het perceel. De commissie komt net als het college tot het oordeel dat de yurt in strijd is met het bestemmingsplan en wijst er daarbij op dat er geen functionele relatie bestaat tussen de yurt en het ter plaatse gevestigde bedrijf. Als bedrijf wordt hier uitgegaan van het bedrijf dat zich richt op ayurvedische behandelingen en yoga. Opgemerkt wordt dat deze activiteiten niet lijken te passen in de bestemming 'bedrijf', waarin ook de yurt is geplaatst. De commissie geeft verder aan dat ten aanzien van de overlast partijen elkaar tegenspreken en er geen feitelijke constateringen zijn om dit te kunnen beoordelen.

De bezwaren zijn volgens de commissie voor een deel terecht aangevoerd en moeten leiden tot een herroeping van het besluit. Het college volgt het advies van de commissie: Het bezwaarschrift is ontvankelijk en gegrond, en de van rechtswege verleende omgevingsvergunning wordt ingetrokken en alsnog geweigerd.""