Mixed feelings!

Eind september werd ik spontaan vrolijk van de vreugde van een ander. Ik was aanwezig toen twee stralende medewerkers van de Voedselbank van een goedlachse wethouder de sleutel ontvingen van hun nieuwe onderkomen. Het geluk straalde ervan af.

Vrolijk, want hoe mooi is het. Onze lokale Voedselbank was al langer op zoek naar een ander onderkomen. Een onderkomen met meer mogelijkheden voor opslag en waar zij niet wekelijks de zaal moeten inrichten om alle pakketten samen te stellen en uit te delen en daarna alles weer op te ruimen. Dat wekelijkse gesjouw werd een steeds groter probleem voor de vrijwilligers. Op de nieuwe locatie lijkt aan hun wensen voldaan te zijn. Dat maakt mij blij, vooral omdat ik weet dat mijn beide ouders, tot hun dood ontzettend begaan met de Voedselbank, dit fantastisch zouden vinden.

Vrolijk ook omdat ik als raadslid weet hoe moeilijk het was om een geschikte locatie te vinden. In mei 2024 werd de urgentie besproken in de gemeenteraad. Alle raadsleden vonden een goede locatie belangrijk. Maar zij realiseerden zich ook dat de wethouder al deed wat hij kon. En helaas is het niet zo dat al het belangrijke waar je hard voor werkt ook altijd lukt. Erg fijn dus dat er nu een goede locatie gevonden was.

Maar naast de vrolijkheid voel ik ook een ander gevoel, naar en knagend. Hoe kan het toch dat dit allemaal zo nodig is? Waardoor is het zo moeilijk om als inwoner je hoofd boven water te houden? Waarom kunnen we op Texel niet zonder initiatieven zoals de Voedselbank, Kerken en Minima en Struun? Maar belangrijker, hoe kunnen we dit stoppen?

Wij hebben op Texel een gemeente die omkijkt naar haar inwoners. Met diverse minimaregelingen voor kinderen en volwassenen en de bouw van betaalbare woningen kan niet gezegd worden dat de gemeente wegkijkt. PvdA Pro Texel probeert er lokaal voor te zorgen dat we het hier beter voor elkaar hebben dan aan de overkant. Toch blijven de mooie en succesvolle burgerinitiatieven noodzakelijk. Dit komt doordat Texel nu eenmaal onderdeel is van Nederland. En in Den Haag wordt bezuinigd op zorg, uitkeringen worden gekort en onrendabele buslijnen worden opgeheven. De verzorgingsstaat waar we zo aan gewend zijn wordt steeds verder uitgehold waardoor de kloof tussen arm en rijk steeds groter wordt.

Maar dus. Bij mij veroorzaakt de prachtige grotere locatie van de Voedselbank daarom mixed feelings. Met dit in mijn achterhoofd zal ik mijn stem uitbrengen op 29 oktober. En hopelijk u ook.

Anneke Visser-Veltkamp
Raadslid PvdA Pro Texel