Streef niet naar andermans doelen

“Jullie zijn de hoge functies van de toekomst”, klinkt als een zin die een hoogmoedige vader eruit gooit op een moment van trots. Het ligt alleen net wat anders. Vwo’ers zijn namelijk de jongeren die dit geregeld horen van de docent. En dan hebben we nog de opgetrokken wenkbrauw met de verbaasde blik als er verteld wordt dat je niet naar de universiteit gaat, ook al doe je vwo. Klinkt niet als een groot probleem en dit is het ook niet, maar een bepaalde druk om toch naar nog beter te streven komt er wel bij kijken. 

Ella (16) is van plan de hogere hotelschool te doen, maar toch is er iets wat haar laat twijfelen. “Horeca is iets waar mijn hart ligt, maar waarom doe ik dan eigenlijk vwo?” Het kiezen tussen dat wat volgens de meeste de beste stap is óf je droom volgen met een misschien wat onvoorspelbaarder toekomst, is moeilijker dan gedacht. Ook ik ben namelijk aan het twijfelen gebracht. Dit ondanks het feit dat een opleiding met muziek of toneel al langer dan 15 jaar mijn droom is en niet onderop mijn verlanglijstje staat. Nu heb ik enorm veel geluk met fijne ouders die mij niet sturen naar het beroep wat zij het liefste hadden willen doen, want dit is iets waar sommige ouders (en soms ook docenten) een fout begaan. 

Ouders willen natuurlijk het beste voor hun kinderen, maar het aandringen tot een bepaalde opleiding naar hun voorkeur is niet wat een kind gaat helpen. Ik ben er van overtuigd dat het niet uitmaakt wat je na het voortgezet onderwijs gaat doen, als je maar blij bent met het doel dat je nastreeft. Want, als je steeds weer met plezier naar je werk gaat, zal je een stuk fijner leven dan wanneer je meer verdient, maar toch elke dag met lood in je schoenen de deur uitstapt. 

Daarom wil ik wat meegeven aan alle jonge mensen die dit lezen: volg je hart, ga de uitdaging aan als het je naar je droombaan leidt en laat je niet beïnvloeden door buitenaf. Later, en dit heb ik van een bron die dit zelf heeft meegemaakt, zal je namelijk spijt krijgen van de kansen die je hebt laten liggen, door het veilige pad te betreden. De “betere” banen, zullen namelijk voor jou, niet altijd het beste zijn.

Eva van Kempen