Logo texelsecourant.nl
Foto: Job Schepers
Restaurantpagina

Laagdrempelig, klassiek en toch vernieuwend

Hans en Angelique Diepstraten hadden al een heel leven in de horeca achter de rug, toen ze – de vijftig al gepasseerd – in juni 2017 in een eeuwenoud gebouw aan de Binnenburg restaurant De Coninck van Poolen begonnen. Ruim anderhalf jaar later hebben ze nog geen seconde spijt gehad van die grote stap. "We zijn zo trots als een pauw. Steeds meer mensen weten ons te vinden."

Eigenlijk was het best bijzonder dat het zo lang duurde voordat ze ondernemers werden. Want net van de hotelschool in Wageningen, stonden Hans en Angelique dertig jaar geleden al op het punt om een boerderij met horecabestemming te kopen. "We waren nog met de bank in gesprek, toen een man met een heel dure auto langskwam en het gevraagde bedrag contant aftikte. Daar ging ons restaurant. Daarna is het er heel lang niet van gekomen. We waren allebei druk met onze carrière."

Met een indrukwekkende serie toonaangevende werkgevers op hun CV ontbreekt het ze evengoed niet aan horeca-ervaring. Zo liepen ze allebei stage bij Eurotel, een hotel met vijf sterren in Antwerpen, en werkten ze daarna bij sterrenrestaurant De Bokkedoorns. Hans was onder meer verbonden aan Golden Tulip Barbizon (ook een hotel met vijf sterren) en het beroemde De Kersentuin in Amsterdam. "Daar zat het elke avond bomvol. The sky was the limit, er was nog geen crisis. Als manager banquet operation was ik verantwoordelijk voor de feesten en partijen. We hebben ze wel georganiseerd voor bedrijven als Philips en KLM, met tussen de 400 en 1000 gasten."

"Met drugsbaron Bruinsma en de kroonprins in hetzelfde restaurant"

Angelique was gastvrouw in 't Swarte Schaep op het Amsterdamse Leidseplein, waar Klaas Bruinsma kind aan huis was. De in 1991 vermoorde drugsbaron demonstreerde graag dat hij goed verdiende. "Hij bestelde rustig flessen wijn van 1500 gulden. Onder tafel werden wapens uitgewisseld. Dat zag je allemaal gebeuren. 't Swarte Schaep had twee verdiepingen. Bruinsma en zijn bodyguards zaten altijd op de bovenste, beneden zat vaak Willem-Alexander, die toen nog studeerde." Lachend: "Ik denk niet dat ze dat van elkaar hebben geweten."

Ook nadat ze moeder van dochter Marjolein was geworden, bleef Angelique werken. "Ik ben een half jaar gestopt, daarna kon ik bij Hotel Pulitzer in Amsterdam aan de slag. Hans was overdag thuis en tegen de tijd dat hij zelf moest werken, bracht hij Marjolein naar mijn werk. Ze had een vaste tafel naast de gebaksvitrine. Daar zat ze met een walkman op en een kleurboek voor haar neus. Daarna gingen we samen met de bus terug naar huis in Haarlem. Daar heeft Marjolein het horecavak al geleerd, denk ik."

In 1998 belandden de Diepstratens en hun 6-jarige dochter op Texel, waar Hans manager food & beverage werd in het restaurant van Landal Sluftervallei. "We waren nog nooit op het eiland geweest toen ik werd aangenomen. De eerste negen maanden heb ik nog op en neer gereisd en bleven Angelique en Marjolein in Haarlem. Maar uiteindelijk heb ik er elf jaar gewerkt."

Op zoek naar nieuwe uitdagingen combineerde hij zijn werk bij de Sluftervallei de laatste jaren met een studie bedrijfskunde, om vervolgens general manager te worden bij zusterbedrijf Landal Warsberg in Duitsland. Een onverdeeld succes werd het niet. Dat had minder met het werk te maken dan met de omgeving. "Tussen al die bomen daar misten we de zee een beetje", vertelt Angelique.

Al snel keerden ze terug naar Texel. Tot hun eigen verbazing, want uitgenodigd voor een gesprek dacht Hans dat hij had gesolliciteerd bij een horecabedrijf in Rotterdam. "Ze bleken op zoek naar een bedrijfsleider voor het Vliegveldrestaurant op Texel. Dat was een verrassing!" Angelique: "Eerlijk gezegd hadden we het hoofdstuk Texel al een beetje afgesloten. Maar toen we hier weer woonden, realiseerden we ons plotseling dat we weer thuis waren. De mensen reageerden heel aardig en op zoek naar een huis zijn we erg goed geholpen. We zijn echt terug van weggeweest."

Ze beleefden een mooie tijd op het vliegveld, met onder meer twee vliegshows. Angelique: "We hebben het zeven jaar gedaan. Met z'n tweeën. En met de vakantiekrachten die elk jaar terugkwamen. We maakten er altijd een feest van. Het was hard werken, met vaak lange dagen. Het terras had 150 zitplaatsen. Soms was zelfs dat nog te weinig."

Ruim anderhalf jaar geleden konden ze eindelijk hun langgekoesterde droom laten uitkomen. Dat gebeurde in het eeuwenoude pand op de hoek van de Binnenburg en de Burgwal, bij veel oudere Texelaars nog bekend als "de ouwe Albert Heijn". En met z'n drieën, want dochter Marjolein is er na de hotelschool en een inmiddels bijna afgeronde studie International Tourism Management bijgekomen. Samen met Hans heeft ze het businessplan geschreven.

Met De Coninck van Poolen, vernoemd naar de herberg die hier eeuwen geleden was gevestigd, hebben ze een laagdrempelig restaurant geopend. Hans: "Je bent vanaf tien uur 's ochtends al welkom. We hebben heerlijke koffie en taart. Lunch en diner zijn all day. Dat betekent dat als je onder de middag zin hebt in zalmfilet, je het kunt krijgen. En wil je 's avonds een uitsmijter, dan kan dat ook. Vooral Duitsers vinden dat fijn. Zij eten graag onder de middag warm."

Angelique zwaait de scepter in de keuken. Ze heeft een klassieke stijl. "Het pasteitje op de kaart heb ik van mijn oma. Het staat in een receptenboekje dat ik van haar heb gekregen: Keukengeheimen. En bij mijn erwtensoep kun je de lepel er rechtop in zetten."

Tegelijkertijd vernieuwt ze ook graag. "Haar tarte tartin van bietjes is heerlijk, ook als je niet vegetarisch bent", prijst Hans. Een aanrader zijn eveneens de Singapore noedels met garnalen en kipfilet. Naast diverse vlees- en visgerechten en vegetarische mogelijkheden. "En we houden rekening met allergieën."

De sfeer is ongedwongen, een beetje Frans, in de stijl van de brasserie. Boven is een aparte ruimte met openhaard, voor groepen van twintig tot dertig personen. En op zomerse dagen kun je dankzij de gunstige ligging nog tot laat in de avond heerlijk tafelen op het terras.

Een aparte vermelding verdient de uitgebreide wijnkaart, met Franse, Spaanse, Italiaanse, Australische en Zuid-Afrikaanse soorten. "We betrekken ze niet bij de groothandel, maar bij een wijnhuis. Daardoor hebben we heel andere wijnen dan veel andere restaurants."

"Je kunt hier verrassend lekker eten"

De loop zit er inmiddels aardig in, ook bij Texelaars. Hans: 'Het spreekt zich rond. Je kunt hier verrassend lekker eten, krijgen we steeds te horen. Daardoor wordt het steeds drukker." Angelique: "In december hebben we een souschef aangetrokken: Peter Koopman. Hij heeft twintig jaar bij Landal gewerkt en is daar nog aangenomen door Hans."

Ten slotte nog dit: voor vaste gasten is er een stempelkaart. "Bij afrekening van minimaal €20,- krijg je een stempel. Een volle stempelkaart geeft bij je volgende bezoek recht op één gratis hoofdgerecht naar keuze."

Voor wie De Coninck van Poolen nog niet kent, hebben Hans en Angelique voor de maand maart een speciaal menu samengesteld, gebaseerd op hun nieuwe kaart. Reserveren wordt op prijs gesteld.

Maandmenu maart

Huisgemaakte rundercarpaccio met truffelmayonaise en Parmezaanse kaas

of

Frans uiensoep met kaascroutons

***

Gebakken eendenborst met rode wijnsiroop en gekarameliseerde witlof

of

Kabeljauwfilet in de oven gebakken met een kruidenkorst

***

Warme apfelstrudel met vanille-ijs en slagroom

of

Mohr im Hemd: typisch Oostenrijkse warme chocoladecake met mangosorbetijs.


Prijs €19,75


Brasserie De Coninck van Poolen

Binnenburg 8, Den Burg

0222 760 036

www.deconinckvanpoolen.nl

Job Schepers
Hoofdredacteur Texelse Courant| Horecaverslaggever| Texelaar met migratieachtergrond| ijsbaanverslaggever
Meer berichten
 

Wat vindt u?

De verkoop van plastic flesjes - zoals burgemeester Uitdehaag bepleit - moet verboden worden:



Reageren!