Oud-eigenaar blijft de baas na overname

Hotel De Kievit aan de Hoofdweg in Eierland heeft na twintig jaar een nieuwe eigenaar. Dirk Leegwater heeft het hotel waar hij al 28 jaar aan verbonden is, overgedaan aan Jan Boyen Rienks, de eigenaar van Paracentrum Texel.

“Dirk blijft de komende twee jaar het hotel nog runnen, maar hij wilde zekerheid voor de toekomst en die heeft hij nu. We zijn er al twee keer eerder heel dichtbij geweest, maar ik kreeg beide keren plankenkoorts. Maar ik ben heel blij dat het nu allemaal doorgegaan is”, vertelt Rienks als we het duo zaterdag spreken in het bruine café van het hotel. Dat uitgerekend Rienks de nieuwe eigenaar is, is niet vreemd. De Kievit is de vaste uitvalsbasis voor veel personeel van het Paracentrum en ook veel springers overnachten er. “Zo hebben Dirk en ik elkaar twintig jaar geleden ook leren kennen. Daarvoor zaten we in hotel Prins Hendrik, maar toen werd Frank Kingma eigenaar en die had niets met para’s. Toen ben ik met Dirk in gesprek gegaan. Het is van beide kanten altijd een hele fijne samenwerking geweest.”

Voor Leegwater betekent de verkoop van het hotel voorlopig dus niet het afscheid. De komende twee jaar zwaait hij er nog de scepter. “En misschien nog wel langer. Hij krijgt het hotel voor een habbekrats, het zit altijd vol. De twee zijvleugels zijn al verbouwd, de verbouwing van het middelste gedeelte staat op het punt van beginnen. Daar zit nu nog een aantal kamers zonder eigen toilet en douche. Dat is niet meer van deze tijd. Ook de gang wordt verplaatst.” Als we door het hotel lopen, blijkt dat het een geheel eigen karakter heeft. Het restaurant heeft een echt bruin café, inclusief poolbiljart en dartboard, terwijl het hotel zelf naast de gewone gasten ook ruimte biedt aan groepen. “Dat bruine café blijft. Je houdt er van of je houdt er niet van, maar het wordt hier zeer gewaardeerd. Er komen apart mensen voor terug naar dit hotel. Het wordt toch steeds zeldzamer in een hotel. Bovendien zitten hier ook ieder weekend buurtbewoners aan de bar”, legt Leegwater uit.

Rienks is in zijn nopjes met de overname en misschien nog wel gelukkiger met het aanblijven van de 67-jarige Leegwater. “Dirk is hier al jaren zeven dagen in de week. Het is een echte aanpakker, een ondernemer van de oude stempel”, vertelt hij. “28 jaar alweer. De eerste keer dat ik hier te werk kwam, was het hotel nog van Nico Baars. Ik was onderuit gegaan met mijn ventwijk (groentewagen). Op een gegeven moment belde Nico waarom ik er nog zo weinig was en ik legde hem uit dat het geld op was. Toen had hij wel een schildersklusje voor me. Ik kreeg steeds meer klusjes en groeide uit tot bedrijfsleider. Op een gegeven moment was ik het niet eens met het beleid en ben ik vertrokken naar het vliegveldrestaurant. Toen er na een paar jaar de kans kwam om het hotel over te nemen, heb ik dat gedaan. Ik heb er nooit een seconde spijt van gehad. Maar ik wilde nu zekerheid. Het stond al langer te koop, maar dan waren het steeds gelukszoekers. Daar had ik geen zin in. Verder waren er nog wat gegadigden die de financiering niet rond kregen. Het is mooi dat ik nu nog zeker twee jaar blijf. Ik heb er nog steeds plezier in.”

“Op de dag dat we het rond hadden, was het precies twintig jaar geleden dat Dirk het hotel overnam. De cirkel is op dat punt dus wel rond. Ik vind het allemaal hartstikke spannend, maar heb er ook zin in. Ik heb altijd van de horeca gehouden, dit is een prachtige uitdaging. Maar Dirk blijft voorlopig de baas”, besluit Rienks.