‘Zie klimaatwetenschap als risicoberoep’

Het is iets waar je als klimaatwetenschapper ook maar tegen bestand moet zijn; dagelijks uitrekenen hoe het klimaat verandert, zien welke ellende de mensheid in de toekomst staat te wachten en vervolgens stuiten op weerstand en tergend langzame reacties om iets te doen aan de geconstateerde problemen.

Aanleiding voor een pleidooi van wetenschappers Sjoerd Groeskamp en Nicole Bale van het NIOZ om het beroep van klimaatwetenschapper als risicoberoep te gaan beschouwen. De twee hielden het pleidooi afgelopen weekend in een opiniestuk in het Algemeen Dagblad.

Groeskamp en Bale zetten in het stuk uiteen dat 80 procent van de klimaatwetenschappers te maken heeft met frustraties, wanhoop en rouwachtige emoties als gevolg van de weerstand en tergend langzame reacties op hun bevindingen. 

Als wetenschappers laten klimaatwetenschappers volgens Groeskamp en Bale hun emoties niet snel zien, maar ze zijn er wel degelijk. “Het is veelzeggend dat wetenschappers openlijk beginnen te demonstreren en zich mengen in activisme. “

Door klimaatwetenschap als risicoberoep te beschouwen, kunnen de gezondheidsrisico’s waar ze mee te maken krijgen volgens Groeskamp en Bale institutioneel worden aangepakt met ondersteuning, weerbaarheidstrainingen en mentale check-ups. “Laat de gezondheid van klimaatwetenschappers niet afhankelijk zijn van zelf-georganiseerde groepjes.”

De twee wetenschappers benadrukken in het opiniestuk dat het onomstotelijk vast staat dat de klimaatverandering door de mens is veroorzaakt. “Recente weersextremen (droogtes, overstromingen, hittegolven) zijn direct aan klimaatverandering te relateren. Wat dat betreft, is de wetenschap uitgerekend.”

De doden en het leed dat de klimaatverandering gaat veroorzaken, spoken volgens hen bij veel klimaatwetenschappers door het hoofd. Daarom os het nodig het vak als risicoberoep te zien, zodat klimaatwetenschappers nu en in de toekomst hun beroep kunnen blijven uitoefenen. “We hebben ze hard nodig met wat eraan komt.”