Eerste huiler bij Ecomare

Afgelopen weekend is de eerste huiler van dit seizoen opgevangen bij Ecomare. Schipper Jan Donkers ontdekte de jonge zeehond toen hij tussen Texel en Vlieland voor anker lag. Omdat het diertje maar rondjes om de boot bleef zwemmen en hij er geen andere zeehond bij zag, liet hij een viskist aan een touw het water in zakken. De zeehondenpup klom er direct in, waarna Jan haar aan boord kon hijsen. De schipper bracht haar aan de Vlielandse kant van het vaarwater aan land. Texelaar Bart Boon haalde de pasgeboren zeehond daar op met zijn rubberboot. Op het strand van De Cocksdorp werd het dier overgedragen aan Ecomare.

De jonge zeehond woog maar 7,5 kilo, het normale geboortegewicht ligt rond de 10 kilo. Het is een vrouwtje van nog maar een paar dagen oud, de navelstreng was nog aanwezig. In de opvang heeft de gevonden zeehondenpup eerst ORS gekregen. Een soort medicijn tegen uitdroging. Nu krijgt ze havermoutwater en voorzichtig de eerste multimelk, speciale melk voor jonge zeehonden. Tot ze wat sterker is verblijft Daantje, zoals ze is genoemd, in de quarantaine en is ze te zien via de kijkruit.

In deze tijd van het jaar worden de jongen van gewone zeehonden geboren. Dat gebeurt bij laagwater, op drooggevallen zandbanken. Vrijwel meteen, zodra de vloed opkomt, moeten de pasgeboren zeehonden zwemmen. Normaal gesproken wijkt het jong bijna vier weken lang amper van moeders' zijde. Wanneer moeder en jong elkaar in die periode kwijtraken kan de zeehondenpup nog niet voor zichzelf zorgen. Omdat jonge zeehonden klagelijke geluiden kunnen maken, worden ze ook wel huilers genoemd.