Geknipt
Texel ‘ontschaapt’
“Gaan de beeldbepalende schapenboeren de vissers achterna en worden ze een folkloristische bezienswaardigheid?”
Die vraag komt voorbij in de reportage van Lodewijk Dros in Dagblad Trouw: “Hoe de schapen langzaam van Texel verdwenen”. Met als aanleiding dat Texel ‘ontschaapt’ en dat de schapenhouders in actie zijn gekomen om het tij te keren.
Hij plaatst de schapenhouderij in historische context en strooit met aantallen, zoals dat er in 1560 12.000 schapen (ooien) waren op Texel, oplopend naar 40.000 in 1908 en afnemend naar 8.000 in 2026. Met ergens rond 2000 het snijpunt waarbij Texel meer inwoners kreeg dan dat er schapen waren. Deze en andere informatie wordt fraai geïllustreerd met infographics, actuele foto’s en historische afbeeldingen.
Ook constateert Dros dat de schapen naar verhouding economisch weinig meer voorstellen (“elke ooi levert een negatief rendement op van 61 euro”), maar dat ze als uithangbord voor toeristisch Texel van blijvende waarden zijn.
Henk Zoetelief, de vierde generatie schapenhouder, noemt het een ‘levensstijl’. “Helaas, wol, melk en vlees brengen tegenwoordig allemaal weinig op om een economisch solide voortbestaan van het Texelse schaap te garanderen.”
Boeren zijn wel vindingrijk, zoals het fenomeen ‘lammetjesknuffelen’. “Voor €7,50 per persoon is dat bij de VVV één van de meest verkochte activiteiten.”
Dros ging ook langs bij ATT Agro op De Veen, de “grootste schapenhouder van Texel”. Dros: “Er zijn duizend melkschapen die hier binnen worden gehouden, die het CBS wél meeneemt in de statistieken, maar die de vereniging (Vereniging Schapeneiland Texel, VST) niet mee wil tellen. Opmerkelijk, want het betreft meer dan tien procent van de schapenstapel.” Reden: ‘Schaap in de wei’ is één van de drie spelregels van VST.
Dros sprak met directeur Dennis Wetenkamp. “Hij bewijst dat je wel geld kunt verdienen met schapen. Maar alleen zonder die spelregels. De Veen is daarom al jaren geleden ‘uit de vereniging gegooid’, zegt hij.”
Wetenkamp vertelt: “Met 1100 ooien creëren we hier een rendabel verdienmodel.” Efficiency staat voorop. Dus worden lammetjes niet na 100 dagen maar al na één dag bij de moeder weggehaald. Een lam drinkt schapenmelk die je beter kunt verkopen.”
Het melkschaap is geen Texelaar, die te weinig melk geeft, maar een kruising tussen een Fries melkschaap en een Frans ras. De melkopbrengst is zes keer zo hoog als van een Texels schaap met lam, zeven is het doel, citeert Dros uit een stuk in het blad ‘Voertaal’. De 6.000 liter melk die De Veen produceert is volgens het artikel 97 procent van de totale eilandproductie.
(Bron Trouw)
