Texel staat stil bij
Dodenherdenking
Op verschillende plekken op Texel zijn op 4 mei bijeenkomsten gehouden in het kader van Dodenherdenking. De belangstelling was groot. In de Burghtkerk in Den Burg werd een herdenkingsbijeenkomst gehouden en op de algemene begraafplaats werden kransen gelegd, twee minuten stilte gehouden en het Wilhelmus gezongen.
In de Burght vertelde Nico Blonk het verhaal van zijn vader, die als lid van een Zuid-Hollandse verzetsgroep vier jaar lang gevangen heeft gezeten in kamp Buchenwald. Het verhaal maakte zichtbaar indruk op de aanwezigen. Zijn vader werd veroordeeld tot levenslang dwangarbeid en moest na de oorlog gewoon weer aan het werk. Slachtofferhulp bestond niet. Nico vertelde delen uit het verhaal dat zijn vader optekende. Zijn vader kwam drie maanden na de oorlog thuis, nadat hij in een Engels hospitaal herstellende was geweest van vlektyfus. Hij sloot af met een gedicht dat zijn vader schreef, jaren na de oorlog. Een passage hieruit.
Ik zie ze voor hun barakken staan,
koud en verloren In hun grauwe streepkledij
om nog voor het ochtendgloren
naar het appel te gaan
voor een nieuwe dag van slavernij
ik was één van hen
ik zie ze staan bij het avondappel
na een dag vol kommer en kwel
bij regen en kou van alle luister ontdaan
tot ze na uren naar hun barakken gaan
voor een korte slaap naar een nieuwe dag vol kwaad
ik was één van hen
De SS bleef ze elke dag belagen
ze werden uitgehongerd, doodgeslagen
Auschwitz was het verschrikkelijkste oord
daar werd het Joodse volk uitgemoord
Steeds meer mensen dreven ze naar hun kampen
het waren voor Europa ongekende rampen
Ik was bij hen.
De volledige dienst, met ook gedichten van leerlingen en begeleidende muziek is terug te zien op kerkdienstgemist.nl.