Sieme Boomstra bij de de schapenboet waar hij momenteel aan werkt.
Sieme Boomstra bij de de schapenboet waar hij momenteel aan werkt. Foto: Eigen foto

"24 en eigenlijk al waar ik wil zijn"

Sieme is een vrijgevochten Texelaar. Hij zit graag op het water en werkt liefst met zijn handen, waarmee hij mooie dingen kan maken. Hij heeft sinds kort zijn eigen bedrijf en ook een duidelijke droom voor de toekomst. Sieme vertelt er graag over. 


“Ik ben geboren in Den Helder, maar opgegroeid op Texel. Tot mijn zestiende woonde ik in Den Burg, daarna zijn we naar Oudeschild verhuisd, naar de Trompstraat.” Al vroeg merkte hij dat stilzitten en leren uit boeken niks voor hem was. “Ik zat op de havo, maar ik vond het gewoon leuker om met mijn handen te werken. Daarom ben ik halverwege gestopt, zonder diploma.”


Die keuze bleek achteraf bepalend. Tijdens open dagen kwam hij terecht bij het Hout- en Meubileringscollege in Amsterdam. “Daar heb ik vier jaar de opleiding tot scheepstimmerman gedaan. In de zomer van 2023 ben ik afgestudeerd.” Zijn liefde voor hout en techniek kon hij er volledig kwijt. “Ik wist: dit past bij mij.”


Zon, zee, golven en wind, daar hou ik van

Avontuur op zee

Na zijn studie koos Sieme niet meteen voor een vaste baan op de wal. Hij ging aan de slag als matroos op het grote zeilschip Stad Amsterdam. “Dat was echt een avontuur. In oktober 2023 zijn we vanuit Scheveningen vertrokken. We zijn naar Amerika gevaren, door het Panamakanaal, de Stille Oceaan over, langs Afrika en uiteindelijk weer terug richting Amsterdam.”


Twee jaar lang werkte hij op het schip. “Je bent twee maanden op, één maand af. Het is hard werken en je sociale leven zet je wel een beetje op pauze. Ik heb mijn vrienden en familie echt gemist in die periode.” Toch kijkt hij er met trots op terug. “Ik heb daar zoveel geleerd. Zeilen, onderhoud, samenwerken, het was uniek.”


Terug naar Texel

Afgelopen winter besloot hij te stoppen met het leven op zee. “Ik heb nog een werfperiode meegedraaid in Amsterdam, vooral onderhoudswerk. Dat vond ik ook leuk, maar ik merkte dat ik het sociale leven miste. Gewoon weer vrienden om me heen.”


Terug op Texel zette hij de volgende stap: zijn eigen onderneming. “Ik ben begonnen als zelfstandig timmerman onder de naam De Waddenklusser.”

Via via kwam hij al snel aan werk. “Ik word nu door Stichting Dorpsherstel ingehuurd voor het restaureren van schapenboeten. Op dit moment werk ik aan een boet aan de Hoornderweg. Een groot project waarmee ik al een aantal weken bezig ben en weer van alles bij opsteek.”


Werken met aandacht

Zijn werkzaamheden zijn veelzijdig, maar draaien vooral om houtrestauratie. “Ik vervang rotte delen, herstel deuren en doe constructiewerk. Soms gaat het ook om voegwerk en schilderen. Wat ik mooi vind, is dat je zelf kijkt wat nodig is. Je krijgt een rapport, maar uiteindelijk moet je zelf beslissen: dit pak ik aan, dat heeft aandacht nodig.”

Die zelfstandigheid spreekt hem aan. “Ik rijd ’s ochtends naar de klus, regel mijn materialen en ga gewoon aan de slag. Dat vind ik heerlijk.”


Een echt watermens

De link met de zee is nooit ver weg. “Ik ben echt een watermens. Ik surf al sinds mijn zevende en ben vaak bij paal 33 te vinden. Golfsurfen is mijn favoriet.” Zelfs in de winter ligt hij nog in het water. “Met wetsuit, handschoenen, dat hoort erbij. Tijdens het Koningsweekend ben ik naar paal 17 gereden en heb daar een paar uur in het water gelegen. Zon, zee, golven en wind, daar hou ik van. Daarna ben ik lekker gaan feesten.”

Ook zeilen blijft trekken. “Ik heb in Amsterdam als afstudeerproject een kleine zeilboot gebouwd en deze van Den Oever naar Skil gezeild. Prachtig was dat. Dat wil ik zeker blijven doen.”


Dromen en ambities

Hoewel hij nu vooral buiten werkt aan schapenboeten, ligt zijn ambitie breder. “Het werk aan zo’n boet vind ik prachtig, lekker zelfstandig bezig. Het is mooi werk. Maar ik zou in de toekomst graag meer richting interieurbouw en horeca-interieurs willen. Tijdens stages in Amsterdam heb ik dat ook gedaan. Het mooie daaraan is dat wat je maakt, echt zichtbaar is.”

Hij noemt een concreet voorbeeld: “Voor Axel en Jasper van restaurant ’t Hoekie heb ik onder meer tafels gemaakt. En voor Sjans van steigerhout tafels. Mensen zitten daaraan lekker spareribs te eten, dat vind ik mooi. Dat geeft voldoening.”


Zijn droom? “Dat iemand naar mij toe komt en zegt: ‘Ik begin een restaurant, kun jij het interieur maken?’ Dan samen ontwerpen, meedenken en het uitvoeren. Dat lijkt me geweldig.”

Ook technologie speelt daarin een rol. “Werken met 3D-tekeningen en CNC-machines, onderdelen uitfrezen, dat is de toekomst. Dat zou ik graag combineren met interieurbouw.”


Stap voor stap

Voor nu richt Sieme zich op het opbouwen van zijn bedrijf. “Ik ben net begonnen als zzp’er, dus ik ben nog veel aan het leren. Offertes maken, boekhouding bijhouden – dat hoort er allemaal bij.”


Daarnaast is hij op zoek naar een eigen werkplek. “Het liefst in Oudeschild. Een schuur of loods waar ik mijn eigen machines kan neerzetten en projecten kan uitvoeren. Of een kleine scheepswerf, ergens aan de haven. Ik werk graag met hout, maar ook met composiet of polyester. Dat mensen die met hun boot naar Texel zijn gevaren en iets moeten laten repareren, dat ze mij zien en binnen lopen met de vraag ik wat voor hen kan betekenen.”


Ondanks zijn jonge leeftijd heeft Sieme een duidelijke visie. “Ik ben 24 en eigenlijk al precies waar ik wil zijn. Natuurlijk heb ik nog dromen, maar je moet ergens beginnen.”


De volgende kandidaat in 'Eiland van...'? 

Dat is Boris de Vries.