Voorzitter Albert Hoven geeft Ewald Witte een presentje bij zijn afscheid van de dorpscommissie.
Voorzitter Albert Hoven geeft Ewald Witte een presentje bij zijn afscheid van de dorpscommissie. Foto: Gerard Timmerman

Ewald stopt, maar blijft wel actief

Ewald Witte heeft na een aaneengesloten periode van twaalf jaar, en eerder al zo’n vijf jaar, donderdag afscheid genomen van de dorpscommissie van Oosterend. “Hij heeft zóveel gedaan voor Oosterend. Namens het dorp wil ik hem daar heel hartelijk voor danken.”


Uitgesproken door voorzitter Albert Hoven met wie Witte jarenlang een vertrouwd duo binnen de dorpscommissie vormde. Beiden twaalf jaar bestuurslid, Hoven blijft nog maximaal twee jaar aan om te zorgen voor een geleidelijke overdracht. “Het is fijn dat Albert nog even doorgaat,” klonk het vanuit de commissie, zijn herbenoeming werd bezegeld met een groot applaus.

Volgens Hoven is het duo in de loop der jaren “vergroeid geraakt met het dorp en de vele stichtingen en verenigingen”. Waar Witte bekendstond om zijn uitgebreide netwerk – “zijn telefoonboekje was onmisbaar”, hield Hoven alles bij op papier. “Samen hadden we overal contacten.”

De samenwerking gaat ver terug. Hoven: “Toen ik hier op school kwam werken, was Ewald voorzitter van de medezeggenschapsraad. We kwamen elkaar tegen op het voetbalveld en in de zaal en trokken veel samen op. Uiteindelijk kwamen we elkaar weer tegen in de dorpscommissie.”

Witte was al die jaren bij tal van activiteiten betrokken. Van de vroegere rommelmarkten, waar hij al voor dag en dauw aanwezig was, tot kerstmarkten en het ophangen van verlichting in het dorp. Ook bood hij op zijn boerderij ruimte voor opslag van materialen uit het dorp. Hij speelde daarnaast een rol bij de meierblis en tal van andere activiteiten.

Ook bij grotere evenementen liet Witte zich zien, zo is hij actief betrokken bij Oosterend Present.

Buiten de dorpscommissie is Witte eveneens een bekend gezicht. Als voorzitter van de voetbalvereniging, actief in de politiek en betrokken bij tal van verenigingen. “Samen met Erik (Hutink) heeft hij een soort klusfunctie in het dorp: op het voetbalveld, bij de ijsclub…”

Witte zei met gemengde gevoelens afscheid te nemen. “Het gaat me aan het hart. Twaalf jaar is omgevlogen en ik heb het altijd met heel veel plezier gedaan. Elke maand vergaderen met zo’n mooie club en iets kunnen betekenen voor je dorp, dat is bijzonder.” Hij benadrukte dat hij niet helemaal verdwijnt: “Ik ben niet weg, er staan nog wat dingetjes.”

De onderlinge samenwerking tussen Witte en Hoven kende ook bijzondere kanten. Hoven: “We waren het regelmatig niet eens. Maar dat konden we dan mooi uitspelen als we aan tafel zaten met andere instanties. Als de verwarring bij de 'tegenpartij' compleet was, sloegen wij toe…”

Wittes stoel in het bestuur blijft niet onbezet. Anneloes Hagen volgt hem op.

De Skuur

Ewald Witte blijft indirect betrokken wel bij de dorpscommissie. Hij gaat als voorzitter de kar trekken voor De Skuur, de voorlopige naam voor dit initiatief van Witte zelf dat voortkomt uit de wens voor een centrale, multifunctionele plek in het dorp. Volgens hem is er duidelijke behoefte aan extra ruimte. Zo wordt momenteel veel opslag bij hem thuis geregeld, maar die capaciteit is beperkt en niet voor eeuwig. De Skuur moet daarvoor een oplossing bieden.

Het plan is om De Skuur breed in te zetten voor het dorp. Voor opslag van verenigings- en gemeenschapsspullen en een plek voor de zogenoemde ‘rommelvrouwen’, waar activiteiten rondom hergebruik en verkoop een vaste plek kunnen krijgen. Ook een repaircafé en een dorpswerkplaats maken deel uit van de plannen: een ruimte waar inwoners samen spullen kunnen repareren en werken aan duurzame oplossingen. Daarnaast richt het initiatief zich ook op jongeren. 


De plannen voor De Skuur bevinden zich nog in de ontwikkelingsfase, maar krijgen nu al brede steun. De locatie hangt samen met grond van de tennisclub, die zich eveneens positief opstelt tegenover de plannen. Daarmee lijkt, naast de financiering, een belangrijke randvoorwaarde voor realisatie aanwezig.