Feuilleton
Feuilleton door Wim Drijver
33. Girl power
Ik ging met veel mensen al dan niet openlijk de strijd aan, maar niet met de meisjes die in mijn VWO-klas zaten. Op de een of andere manier hadden zij het charisma dat nodig was om mijn recalcitrante karakter in toom te houden. Ze straalden op een natuurlijke manier uit dat er met hen niet te spotten viel, dus deed ik dat ook maar niet.
Naast slim waren de meesten best aantrekkelijk, maar op dat gebied toonden ze geen interesse in mij. Ik was te klein en zag er in 5 VWO nog steeds uit als een brugklasser. Ze vonden mij wel grappig en ik lag ook best goed in de klas. Een soort clown met wie rekening werd gehouden omdat ik scherp kon zijn, maar die niet altijd volledig serieus werd genomen.
Middelbareschoolmeisjes zijn natuurlijk vaak voorlijker dan de jongens. Niet alleen fysiek, ook mentaal. Mijn klasgenotes waren vanaf het vijftiende levensjaar in ieder geval meer evenwichtig en volwassen dan wij jongens. In mijn ogen betekende dat niet beter, maar wel anders. En daarnaast hadden ze zich als groep in de klas goed georganiseerd.
Ze waren solidair met en loyaal aan elkaar. Eén voor allen, allen voor één. Als er dus al wat frictie ontstond, groepeerden de dames zich, zoals ik de schapen van mijn opa ook wel zag doen, onmiddellijk rond hun bedreigde gendergenoot, en had je gelijk de halve klas tegen je in het harnas gejaagd. Liever niet! Emancipatie, nogal in de mode in de jaren zeventig, was bij ons niet nodig. De meiden waren feitelijk al de baas in de klas en misschien wel op de hele school, hoewel de schoolleiding en vrijwel het gehele lerarenkorps (op Mies de Wilde en Janny van Bruggen na) uit mannen bestond.
Verder hadden de dames een leven naast school dat ik niet kende en waar ik ook weinig interesse in had. Een aantal van mijn klasgenotes ging om met jongens uit de Koffiebar, die ik alleen van gezicht kende, omdat ze een paar jaar ouder waren. En bepaalde jonge leraren van de overkant, soms pas halverwege de twintig, kregen blikken die mij niet gegund waren - of ik moet ze niet opgemerkt hebben. Frustratie en geldingsdrang kunnen grote drijfveren zijn in een mensenleven en mijn ego liep hier en daar op dat gebied al wel een deukje op.
In de ultieme hiërarchie staan
Zij die leven brengen
Zo veel hoger dan de plassers
Die plengen en verzengen
In de ultieme hiërarchie zijn
Zij die baren en zogen
Veel mooier en wijzer dan
Zij die lozen en slechts pogen,
Ego strelend zoekend zwerven
Weg zijn, vechten en waarom?
In God’s naam zeg mij mannen
Waarom die strijd? Zo dom!
Survival of the fittest?
Natuur zegt hoeft niet meer
We hebben al gewonnen toch?
Weg bijl en je gekwetste eer
Dus mannen hoor mij aan
Zeg mij na en zweer in trouw
Heb eerbied voor het leven
En luister beter naar de vrouw