Ruud Kalusche.
Ruud Kalusche. Foto: Stefan Krofft

Bedenker van menig campagne

Telekomtaxi, Texelvignet, ‘Texel is ziek', de ledenwervingscampagne van TVO en de slogan ‘Zonder zwembroek geen zwemparadijs' voor Calluna. Ideeën uit de koker van Ruud Kalusche, de marketing- en reclameman die betrokken was bij menig campagne op Texel.

Zijn loopbaan kende bijzondere wendingen. Ruud kon als jongen een aardig balletje trappen en droomde ervan profvoetballer te worden. Hij speelde in het Nederlands studentenelftal, samen met Texelaar Ruud Bakker (broer van wijlen Bob Bakker) en in de selectie van Blauw-Wit. Maar uiteindelijk greep hij naast het gedroomde contract.

Kalusche studeerde economie en verdiepte zich in de sociologie van de consumptie en in de sociale psychologie. In een interview in het magazine Zilt & Zakelijk vertelde hij in 2018: “Ik had al snel door dat ik een gedragseconoom was. Ik wilde me niet alleen met cijfers bezighouden, maar vooral met mensen.” 

In september 1967 kwam hij bij het Telegraaf-concern terecht. Voor de jonge marketingman was het eind jaren zestig en in de jaren zeventig vooral pionieren en uitproberen. Om de concurrentie van televisie en tijdschriften het hoofd te bieden, introduceerde hij de annonces bij De Telegraaf. Het initiatief sloeg aan en leidde uiteindelijk ook tot de introductie door Kalusche van de specialinterest-katernen, zoals de Woonkrant.

Veel van zijn werktijd speelde zich af in de kroeg. De Telegraaf betaalde zelfs de kroegrekeningen. “We werkten keihard, soms wel twintig uur achter elkaar, maar zaten ook rustig twintig uur in de kroeg. Daar kwam de creativiteit los.”

Hij klom op tot adjunct-directeur van de Telegraaf-holding en marketingdirecteur en was verantwoordelijk voor de omzet van het hele bedrijf. Onder zijn leiding ontwikkelde De Telegraaf ook een divisie buitenreclame, met onder meer billboards en bioscoopreclame, kwam de Financiële Telegraaf van de grond en werd het tijdschrift Privé gelanceerd. Dat groeide uit tot het bestverkochte roddelblad van Nederland, met Henk van der Meijden als hoofdredacteur.

In 1969 trouwde Kalusche met Cathrien de Winter, een zus van dichter Theun en tandarts Hans de Winter, die hij tijdens zijn studententijd had leren kennen. Hij hield van de natuur op het eiland, werd ‘verliefd’ op het organisatievermogen van Texel en de Texelaars en filosofeerde met hen over de toekomst van het eiland.

‘Texel is ziek, maar wordt beter’

In 1971 verhuisde het echtpaar Kalusche naar Texel. Toen hij zag hoe goed de Texelse Courant hier werd gelezen, bracht hem dat op het idee dat de Telegraaf zich ook meer op lokale kranten moest richten, wat ook gebeurde. Op het eiland werden hun zoons Maarten en Anton geboren.

Hij vertrok bij de Telegraaf, richtte zijn eigen media-adviesbureau Sitas op en timmerde later vooral aan de weg met Kalusche, Brandt en Partners. Deze media-adviseurs richtten hun pijlen ook op Texel. In 1986 maakten ze de eerste Texel-promotiefilm.

Kalusche was adviseur van TESO en bedacht onder meer campagnes voor de promotie van de dubbeldeksschepen. Voor Taxi Grootjen ontwikkelde hij een alternatief voor het openbaar vervoer: de Telekomtaxi. Voor een vast bedrag kon men een taxirit boeken. Vergelijkbaar met de Texelhopper, maar zonder financiële steun van de overheid. Ook zette hij crowdfunding op voor zwemparadijs Calluna en nadien de campagne ‘Zonder zwembroek geen zwemparadijs’, voor meer bezoekers.

Uit zijn koker kwam ook de campagne ‘Texel is ziek, maar wordt beter’ voor het Texels Verbond van Ondernemers (TVO, voorloper van TOP) om geld voor het VVV-kantoor bij elkaar te krijgen. Bedrijven die hun TVO-bijdrage betaalden, mochten een sticker op hun deur plakken en hun namen werden gepubliceerd in de Texelse Courant. Bedrijven die niet op de lijst stonden, werden afgedaan als ‘parasiet’. De actie deed veel stof opwaaien en werd door critici omschreven als ‘ziekelijk en jammer’. Maar aan het eind was het ledental van TVO wel van 150 opgekrikt naar 335 leden.

Kalusche bedacht ook een manier om aan geld te komen om het parkeerprobleem op te lossen: het Texelvignet. Toen kwam het niet van de grond, later wel. 

Zijn voetbalachtergrond bracht hem op het idee voor de promotie van een nieuw meetinstrument van Bakkers IJzerhandel. Hij kreeg een scheidsrechter zover dat die tijdens een wedstrijd met de afstandsmeter een muurtje exact op de juiste afstand van 9,15 meter zette.


Ruud Kalusche overleed zaterdag 11 april. Hij werd 87 jaar.


Gerard Timmerman