Anders bekeken...
Champagne
Een mooi gezicht, in de hoge glazen, het bruist omhoog en geeft een tintelende feestelijke sfeer. Glazen die klaarstaan voor alle mensen die deelgenoot zijn aan dat moment van geluk. Geluksmomenten moeten we koesteren in het leven, het is niet alledaags, het is iets speciaals wat valt te vieren. Ik denk dat het ook specialer is als de frequentie afneemt. Raar maar waar.
Wanneer geef je het jawoord? Eén of twee keer in het leven? Hef dan het glas en vier het met elkaar. Max Verstappen vindt het misschien al wel een beetje gewoon, maar voor vele sporters, wel of niet gehandicapt is het iets speciaals als er goud of zilver wordt gewonnen en er alcohol mag bruisen en gedronken worden. Goud winnen is mooi, goud verkrijgen na dertig jaar voorganger zijn, is misschien wel een nog grotere rijkdom. Totaal verrast was het gezicht van onze enthousiaste, sociale, liefdevolle predikant.
Ze wist van haar jubileum, van koren die gingen zingen, van orgelspel, van zang van dochterlief en vriendin Marja. Van prachtige blok- en altfluiten. Een vermoeden van taart en hapjes en drankjes. Met manlief samen, ook predikant, was er een vast vertrouwen in een leuk programma. Maar goud en een oorkonde, dat was een grote verrassing.
Een mens kan zich inzetten zijn hele leven, vol voldoening in zijn werk, blij met het resultaat en natuurlijk het weekloon, maar een compliment, een schouderklopje, een gouden speld voelt als extra. Even ben je dan de koningin en vloeit de champagne in de kerk. Het bruist in de wind. Onze koningin Maxima doopte het NIOZ-schip en wenste allen een behouden vaart. Het lijkt op iets van een zegen. Het schip vaart tenslotte op de golven en wil iets bereiken. Een mooi gebaar, een mooi gezicht ook toen de spetters terugkwamen in de wind. De champagne en de wens kwamen ook bij haar terecht.
Ik hoop dat als de stemmen geteld zijn woensdag, er 's avonds ook blijde mensen zijn. Mensen die zich geroepen voelen om zich met elkaar in te zetten voor de toekomst. Natuurlijk mogen de meningen verschillen, maar in goede harmonie trachten iets te bereiken voor het eiland heeft de hoogste prioriteit. Voor de medemens, de natuur en alles wat daaromheen verbonden is. Geen bommen die afgaan bij scholen of andere gebouwen, alleen maar kurken die knallen en gezamenlijk op weg gaan. Dat zijn wij waard, een ieder van ons. Afgelopen donderdag stonden we te klappen in De Kampanje. Ierse eilanders, vreugde, dans en muziek. Het is vandaag Saint Patrick's Day, een mooie dag om zelf te proosten en 'no nay never' te zingen met elkaar… No never no more.
Erna