"Oudere kinderen missen chillplek"
Op 17 september vorig jaar werd Berber Woertman officieel geïnstalleerd als de eerste kinderburgemeester van Texel. Deze functie is door de gemeente in het leven geroepen nadat Berber, tijdens een bezoek van burgemeester Mark Pol aan haar school Durperhonk, een brief aan hem voorlas met de vraag waarom Texel eigenlijk geen kinderburgemeester had. Haar ambitie was en is om Texelse kinderen een stem te geven. Een stem die volgens Berber veel te vaak over het hoofd gezien wordt.
Van startschot tot kinderlintje
Berber heeft niet stilgezeten in de eerste helft van haar ambtstermijn. Haar eerste officiële taak was het lossen van het startschot van de Kidsrun tijdens de Halve Marathon, een maand later gevolgd door het burgemeestersontbijt met groep 6, 7 en 8 van de Lubertischool in het gemeentehuis. In november had Berber een bijzondere ontmoeting met Sinterklaas tijdens de landelijke intocht in de haven van Oudeschild. Verder was ze in het kader van de Nationale Voorleesdagen begin dit jaar prominent aanwezig bij het voorleesontbijt in de Openbare Bibliotheek. Begin februari zag een van Berbers plannen om een kinderlintje te introduceren het levenslicht. Tot en met 5 april kunnen kinderen worden genomineerd voor een kinderlintje, bijvoorbeeld omdat ze zich op een bijzondere manier inzetten voor het eiland of hun eilandgenoten.
Ronde langs de scholen
Een ander initiatief van Berber en de burgemeester is de rondgang die het duo maakt langs de basisscholen van het eiland. "Wegens tijdgebrek gaan we niet bij alle scholen in Den Burg langs", zegt Berber. "Het idee is om langs te gaan bij buitendorpen met een school en één of twee scholen uit Den Burg. Samen met Mark - ik mag Mark zeggen - heb ik inmiddels De Fontein, Durperhonk, De Bruinvis en De Vliekotter bezocht. Binnenkort gaan we naar de Lubertischool en ik wil graag nog naar één extra basisschool in Den Burg. Ik moet daar alleen Mark nog van zien te overtuigen. Bij de eerste school die we bezochten, verliep het allemaal nog wat rommelig. Dat had ermee te maken dat het voor ons allebei nieuw was. Daardoor verliep het gesprek niet helemaal zoals we hadden gehoopt."
Vandaag, morgen en overmorgen
Na dat eerste schoolbezoek zijn de twee burgemeesters terug naar de tekentafel gegaan en bedachten ze een andere aanpak. "We hebben de vragen nu ingedeeld als vandaag, morgen en overmorgen. Vandaag gaat over het hier en nu op de basisschool, wat vind je leuk aan het dorp waar je woont en wat minder. Bij morgen blikken we vooruit naar de middelbare school en je tijd daar. Bij overmorgen gaat het over de tijd ná de middelbare school. Wat ga je doen? Blijf je op Texel wonen en werken, ga je op reis of ga je studeren aan de overkant? We hebben gemerkt dat deze manier van vragen stellen veel beter werkt."
Eigen chillplek
Uit de gesprekken op de scholen kwam één wens opvallend vaak terug: oudere kinderen missen een eigen plek. Speeltuinen zijn er genoeg, vertellen leerlingen, maar die zijn vooral gericht op jonge kinderen. Tieners willen simpelweg een plek om elkaar te ontmoeten, zonder meteen te worden weggestuurd omdat ze te luidruchtig zijn. Nu wijken ze uit naar schoolpleinen of hangen ze rond op plekken die daar eigenlijk niet voor bedoeld zijn. In De Cocksdorp zoeken jongeren hun toevlucht soms bij De Krim, maar daar is het volgens hen óf te stil óf juist te druk. Bovendien willen ze leeftijdsgenoten tegenkomen. Het signaal klinkt eilandbreed hetzelfde: geef ons een chillplek. Voor Berber onderstreept het precies waarom haar functie bestaat. “Als je kinderen laat vertellen in plaats van alleen vraagt wat er beter moet, hoor je wat er écht speelt.” Alle gesprekken worden vastgelegd; zodra de scholenronde is afgerond bundelt de gemeente de uitkomsten in een overzichtelijk boekje dat als basis moet dienen voor toekomstig beleid.
Beetje pionieren
De samenwerking met de gemeente verloopt volgens Berber goed. In korte tijd zag ze haar belangrijkste plannen werkelijkheid worden: de scholenronde ging van start en het kinderlintje werd ingevoerd. "Met Mark heb ik een kort lijntje", zegt ze. "Als ik een leuk idee heb mail ik dat." Tegelijk merkt ze dat het nieuwe ambt nog niet overal vanzelf meedraait in de gemeentelijke organisatie. Zo stelde ze op eigen initiatief een lijst op met momenten waarbij ze als kinderburgemeester graag betrokken zou zijn, zoals bezoeken aan inwoners die honderd worden of echtparen met een gouden huwelijk. “Juist daar kun je jong en oud verbinden”, vindt ze. Haar enthousiasme botst soms met praktische bezwaren. Haar moeder Mariska, ook bij het gesprek aanwezig, ziet waar dat vandaan komt: “Berber is enorm gedreven en denkt vooruit. De gemeente is daar niet altijd even flexibel in, maar het is ook pionieren. Het ambt is nieuw, systemen zijn er nog niet op ingericht.”
Als je kinderen laat vertellen, dan hoor je wat er écht speelt
Partijen onder de loep
Die zoektocht ziet Berber breder terug in de lokale politiek. In aanloop naar de gemeenteraadsverkiezingen bekeek ze samen met haar moeder de partijprogramma's. Concrete aandacht voor kinderen bleek schaars; alleen Hart voor Texel noemde expliciet het opnieuw invoeren van schoolzwemmen. Terwijl er op Texel volop wordt gebouwd en speelplekken soms verdwijnen zonder dat er iets voor terugkomt - ontwikkelingen die kinderen direct raken. Opvallend vindt ze ook dat raadsleden haar bij haar installatie massaal succes wensten, maar zich daarna niet meer meldden om te vragen hoe het gaat. Juist daarom is haar rol volgens Berber van waarde: kinderbelangen zichtbaar maken en op de agenda zetten. Over haar opvolging krijgt ze inmiddels veel vragen. Het kost minder tijd dan kinderen denken, zegt ze, en het is vooral erg leuk. "Als je iets wilt op Texel, kan dat vaak gewoon.” Met een beetje hulp van haar ouders, samen het nieuws kijken en de krant doornemen, kan ze het iedereen aanraden.
Pepijn Dros