Anders bekeken...
Naam van je hoop
Afgelopen week belde kleindochter Floor uit Oldebroek: "Oma, wil je een filmpje maken van de lammetjes en dat doorsturen naar mamma? We behandelen Nederland op school en wat er speciaal is aan elke plaats. En de Texelse lammetjes zijn zo mooi in het voorjaar.”
De zon scheen en ik nam de honden mee naar de Hoge Berg voor een lekkere wandeling. Meestal zeggen de echtparen 'ja' tegen mij, maar ik voegde de daad bij het woord en maakte een kort, levendig, lief filmpje van de schapen met hun springerige kroost in het weiland. De quad met herder Abe reed voorbij het land in met voer en stro. Een aantal jaren geleden zat ik met manlief in de Goede Herder kerk in Huizen. Een glas-in-loodraam van een herder met een lammetje op de arm, metershoog, straalde ons tegemoet. Het was de bedoeling dat ik 'ja' zei op een vraag van de voorganger aldaar.
Dominee Geertje nam afscheid van haar gemeente om naar het schapen eiland Texel te verhuizen met haar manlief, ook predikant, en dochter Mijke. En het Texelse jawoord was gewenst. Zij was trouwens schapen gewend, ik had wat speurwerk verricht en haar bezig gezien, haar gehoord in een schaapskooi op de Veluwe. Een vrouw met passie, kennis, daadkracht en vriendelijkheid. Een vrouw vol hoop. En dat kunnen we in deze wereld wel gebruiken.
Er groeide een mooie band, samen zingen, samen zwemmen, samen vergaderen, met elkaar de zondag vieren.. Ze gaf zich volledig. De kinderen met een palmpaasoptocht, met kerst met een toneelstuk, ze toverde met haar ukelele. Vreugde en verdriet naast elkaar, want een gemeente aan de Waddenkant heeft niet alleen zout water, maar ook zoute tranen. Het licht kunnen brengen door de tranen heen is een gave. En die bezit zij, als geen ander.
Dat herders ook gerust vrouwelijk hun mannetje staan is een ding wat zeker is. De kudde werd groter en groter, ook Waal Koog Den Hoorn kwam onder haar hoede. Aanstaande zaterdag vieren we feest, ze is dertig jaar predikant. Voorganger, herder in een eigenwijze gemeente aan de Waddenkust.
Dertig jaar lief en leed met vele mensen, samen met haar man Evert had ze geen onderscheid en dat sierde hen denk ik nog het meeste. Of je nu donker bent in de kudde, dik of dun, homo of hetero, het maakt niet uit. We hebben allemaal recht op hoop, en dat hoeft niet altijd goud te zijn. Dat mag ook zaad zijn dat ontkiemt op de vensterbank of een blakke zee om in te zwemmen, een mooi lied of een stuk van Bach om naar te luisteren. De zachte wol die Geertje spon met vele vrouwen voor de Kathedraal… speciaal.
Erna