
"Saamhorigheid op eiland is bijzonder"
Vertel iets over je achtergrond, gezin, etc.
“Ik ben geboren in Zoeterwoude, aan de Rijndijk. Tot mijn zeventiende heb ik daar gewoond. Als kind was ik altijd buiten te vinden: in de polder, vissen, kamperen, naar het strand of de duinen. Vanaf groep vier wist ik eigenlijk al dat ik boswachter wilde worden. Daarvoor wilde ik nog even molenaar worden, maar mijn juf zei dat dat geen beroep was maar een hobby. Boswachter is daarna nooit meer uit mijn hoofd gegaan.
Toen ik twaalf was, ging ik werken in een bloemisterij. Mijn baas regelde dat ik een keer mee kon met een jachtopzichter van een groot landgoed. Hij hield zich onder meer bezig met het beheer van de wildstand en deed ook aan jacht. Toen dacht ik: dit lijkt me wel wat.
Na de basisschool ging ik naar een groene middelbare school. Voor mijn stage ging ik naar Meijendel, het duingebied bij Wassenaar. De beheerder zei dat ik moest solliciteren bij het leerlingenstelsel van Staatsbosbeheer. Ik werd aangenomen. Achteraf hoorde ik dat die man uit Meijendel zelfs nog had gebeld om te zeggen dat ze mij moesten aannemen. Dat vond ik geweldig.
Tijdens dat traject mocht ik op verschillende plekken werken. Ik heb een jaar op Terschelling gezeten en daarna in de Weerribben. Na mijn opleiding werkte ik drie jaar bij een aannemer in Amsterdam in de boomverzorging. Daar kon ik mijn energie goed kwijt, want ik klim graag en werk graag buiten.
In deze periode leerde ik mijn vrouw Shelly kennen bij een groep jongens die vrijdag vaak in de keet zaten en zaterdag vaak naar schuurfeesten gingen.
Meeste Texelaars hebben veel respect voor de natuur
Daarna kreeg ik een mooie functie in de Biesbosch. Veel met de motorzaag en veel varen. Een prachtig gebied. Ik zag daar ook dat er soms dingen misgingen op het water: mensen die te hard voeren of feesten organiseerden. Toen ben ik ook BOA geworden."
Wat is de reden dat je naar Texel bent gekomen?
"Toen we kinderen kregen, spraken we af dat we niet meer naar een Waddeneiland zouden verhuizen. Totdat er een vacature op Texel voorbij kwam. Die heb ik uitgeprint en op tafel gelegd. Mijn vrouw las hem en zei meteen: ‘Ga maar solliciteren.’ Zij gunde mij die droom. Het was een oude droom. Tijdens mijn opleiding had ik al een tijdje op Terschelling gewerkt en dat eilandgevoel is me altijd bijgebleven."
Je woont in De Cocksdorp. Een bewuste keus?
“Ja, we wilden graag aan deze kant van het eiland wonen. Tegelijkertijd vonden we de school voor onze kinderen nog belangrijker. Ze zitten op Durperhonk. Wij houden van kleine scholen en hier werken verschillende groepen samen. Groep 3, 4 en 5 zitten bijvoorbeeld bij elkaar en groep 6, 7 en 8 ook. We waren eerst een beetje bang dat dat lastig zou zijn, maar de uitstroomresultaten zijn zelfs hoger dan het landelijk gemiddelde.
Groep acht leest bijvoorbeeld voor aan de kleuters en kinderen spelen met elkaar, ook als ze in verschillende groepen zitten. Onze dochter zat in groep 2 en speelde gewoon met iemand uit groep 4. Dat zou vroeger bij ons ondenkbaar zijn geweest. Hier is het heel normaal. Dat gemeenschapsgevoel vind ik mooi.”
Wat betekent de natuur voor jou?
“De natuur betekent eigenlijk alles voor mij. Ik werk erin, maar het is ook mijn passie. De natuur op Texel is heel anders dan in de Biesbosch. Hier heb je de strandvogels en de open landschappen. In de Biesbosch had je weer reeën en bevers, die mis ik hier soms wel."
Wat doe je voor werk?
“Ik werk bij Staatsbosbeheer als medewerker beheer en BOA. Een deel van mijn werk bestaat uit beheer: zagen, onderhoud, bebording plaatsen en bijvoorbeeld strandgebieden afzetten voor broedvogels.
Daarnaast ben ik BOA. Dat betekent dat ik toezicht houd in de natuurgebieden en mensen aanspreek als ze regels overtreden. Bijvoorbeeld als ze in afgesloten gebieden lopen. De meeste Texelaars hebben veel respect voor de natuur en voor het broedseizoen. Het zijn vaker toeristen die niet weten dat ze ergens niet mogen komen. Die gebieden sluiten we natuurlijk niet voor niets af.
Het is een mooie combinatie, omdat je zowel praktisch in het terrein werkt als verantwoordelijk bent voor de bescherming van het gebied.”
Heb je meer interesses of hobby’s?
“Ik ben vrijwilliger bij de KNRM. In de Biesbosch was ook een reddingsstation en ik vond dat altijd al indrukwekkend.
Toen ik op Texel kwam wonen, ben ik naar de reddingbootdag gegaan en heb ik me aangemeld als vrijwilliger. Inmiddels ben ik opstapper. We trainen veel en varen regelmatig. Soms zijn het spannende acties. We hebben een paar keer een sleepboot of viskotter losgetrokken. Maar je maakt ook zwaardere dingen mee, zoals zoekacties naar vermiste personen. Dat hoort er ook bij.
Verder houd ik van tuinieren. Achter ons huis hebben we een grote moestuin. Ik vind het leuk om zelf eten te verbouwen en ouderwets in te maken voor de winter. Wortels in het zuur, courgettes in het zuur, zuurkool maken… Dat soort dingen."
Wat moet vooral hetzelfde blijven op Texel?
“De saamhorigheid. Dat vind ik echt bijzonder aan een eiland. Je merkt dat mensen hier betrokken zijn bij elkaar en bij hun dorp. Ik zit bijvoorbeeld in de ouderraad van Durperhonk.
En tradities zoals Ouwe Sunderklaas moeten vooral blijven. Dit jaar mochten we daar zelf ook aan meedoen. Wij speelden vogelaars, dat was erg leuk.”
Is er iets dat je zou willen veranderen?
“Wat ik mooi zou vinden, is als er betere voorzieningen komen in Den Helder, zodat minder toeristen met de auto naar Texel komen. Het zou goed zijn als het openbaar vervoer naar op het eiland aantrekkelijker wordt. De verkeersdrukte op Texel wordt steeds groter.”
Wie zou je graag een pluim geven?
"Er zijn er eigenlijk heel veel, maar als ik iemand moet noemen dan is dat Robert Twijnstra. Dat is ook meteen mijn opvolger in ‘Eiland van…' Hij werkt bij het NIOZ en is ook vrijwilliger bij de KNRM. Hij is een enthousiaste en positieve jongen, die veel voor de gemeenschap doet. Hij heeft oog voor anderen en merkt het snel als iemand niet lekker in zijn vel zit. Dat soort mensen zijn ontzettend belangrijk voor een gemeenschap.”