Terug in de tijd logeert in stijl

Bij de speurtocht naar een nieuwe foto kwam weer een oudje tevoorschijn. Wat is dit voor gebouw, waar stond het en wat valt er nog meer over deze foto te vertellen?

Alle verhalen rondom deze foto en deze plek kunnen tot woensdagmiddag 12:00 uur per e-mail worden gestuurd naar redactie@texelsecourant.nl, graag onder vermelding van de naam en woonplaats van de afzender en de rubrieknaam.

Een briefje in de bus van het Polderhuis aan de Vismarkt in Den Burg kan natuurlijk ook.

Vorige foto

Lees ook

Terug in de tijd zoekt verhaal achter besneeuwde bomen

 

“Ik was ontroerd toen ik de krant opensloeg en in volle glorie ons bedrijf zag”, vertelt Juul Swarthof over het hotel-café en ijssalon van haar ouders op de foto. “Mijn vader en moeder hebben dat in de wederopbouw neergezet. Het toerisme kwam op gang. Bloed, zweet en tranen, keihard gewerkt.”

“Veel ijs dat mijn vader zelf bereidde. Mijn moeders appeltaarten en met de hulp van ons allemaal. Het eerste kroketje op Texel. Duizenden en duizenden voetstappen liggen daar van ons. Later nog de midgetgolfbaan, die ook op de foto te zien is.”

Haar broer Kees: “Ik heb er jaren gewoond en gewerkt. Het is gebouwd na de oorlog door de Firma Drijver, ook met staal wat daarvoor ook gebruikt werd voor de bunkerbouw, dus stevig. Ernaast was de groentewinkel van Wetsteen. Mijn ouders kochten dit en maakten er, midden in Den Burg, een midgetgolfbaan van achttien holes, die druk werd bezocht en waar veel gebruik van werd gemaakt. Mijn broer Piet had daar de supervisie. Wij werkten als kinderen mee in de zaak in de snackbar en later is er regelmatig binnen verbouwd. De ijscoupes werden vernoemd naar de kinderen: Marijcke, Juliana, Christine. Wij, de jongens, kwamen daarna aan de beurt: Guisseppe (Joost), Corneille (Kees) en Pierre (Piet), zo klonken de namen wat lekkerder. Toen later de automatiek er kwam met een patatoven, moesten we een beetje meer hulp hebben. Klaas Dros stond daar en mijn moeder maakte altijd de ragout voor de kroketten. Die draaiden we zelf, ik kan het gevoel nog voor me halen. Later ben ik in de keuken aan het werk gegaan met hulp van Juul, die later met mijn andere zussen in de bediening kwam. Het verpachten van het geheel (het heette toen ‘Dick’s Resto-bar’) was geen succes en duurde ook niet lang. Het pand is toen verkocht aan de beheersmaatschappij die er de Dagmarkt in begon met de uitbreiding zoals het nu is. Inmiddels zit de Action er in.”

Kees Swarthof in de keuken. 

Rob Terpstra schrijft: “Dit is het huis waar ik al 38 jaar woon. (...) Het huis erboven is nog in de oude staat (foto). De serre van de keuken is verbouwd en er zijn een paar jaar geleden nieuwe ramen ingezet, maar verder is er wezenlijk niets aan veranderd. Van de ijssalon kan me herinneren dat ik, samen met mijn tweelingzus Anneke, ik schat dat we een jaar of vijf waren, terugliepen van de kleuterschool Eben Haezer, van de CVO, toen we een dubbeltje op straat vonden. Onze weg bracht ons langs de ijssalon en we besloten onze schat om te zetten in twee ijsjes, gedoopt in chocola. Helaas kwamen we een paar cent tekort, maar de ongetwijfeld enorm schattige aanblik van zo’n tweeling bracht de dienstdoende jongedame er toch toe ons de ijsjes mee te geven. Ik weet niet wie het was, maar ik wil haar daar -wellicht postuum- nog hartelijk voor bedanken.” 

Co van Heerwaarden: “Op de plaats waar nu Action is gevestigd stond Hotel-Café Swarthof. Met links de ingang naar de snackbar, waar men ijs en patat kon kopen. Gelijk rechts daarvan de eetzaal met boven op de balie een werkende ijsmachine, die net zoals een wasmachine twee spatels in de rondte liet draaien. Rechts van het hotel bevond zich een midgetgolfbaan, een unicum voor die tijd midden in het dorp. Ik kan mij niet herinneren daar ooit midgetgolfers te hebben gezien. Links van Swarthof bevond zich schoenhandel Hoogerheide (nog gedeeltelijk zichtbaar) en rechts bevond zich in mijn beleving een thans verdwenen groentewinkel.”

De bovenwoning van hetzelfde gebouw nu. 

Foto Rob Terpstra