@txl
Sporten of chips
Over het algemeen is er een best aardige hoeveelheid sportgelegenheden op het eiland. Voor ieder wat wils in zo ongeveer elk dorp. Golfen aan de Roggeslootweg, surfen op de (zuid)westelijke stranden, padellen aan de Emmalaan en tot slot wielrennen. Dat gebeurt uiteraard op het midden van de weg, zodat er geen auto meer langs kan. Gelukkig zijn er ook een stuk of vier sportscholen waar met bijvoorbeeld krachttraining zo ongeveer elk fitnessdoel behaald kan worden! Helaas kost een abonnement er zo veel dat ik voor dat geld ook 28 zakken chips per maand kan kopen. En dat zijn nog A-merk chips, ik zou wel 64 zakken B-merk chips kunnen halen. En dat is nog bij de Albert Heijn, stel je voor hoeveel ik er dan bij de Lidl kan halen. En daarbij ga ik er nog vanuit dat de chips niet in de aanbieding zijn, anders zou ik er wel twee keer zoveel kunnen halen.
Nou ja, het scheelt dan dat ik chips niet zó lekker vind. Met het geld dat ik over had omdat ik die 64 zakken chips dus niet heb gekocht afgelopen maand, ben ik maar naar de sportschool gegaan. Ik wist op voorhand niet dat ik met die keuze 16 kilo chips inruilde voor een allesoverheersende zweetlucht en alles overtreffende spierpijn. Achteraf had ik wel raad geweten met die chips. Om te compenseren voor die vreselijke sportervaring op mijn vrije zaterdagochtend ben ik buitenshuis gaan lunchen, heb ik die avond uitbundig kaas gefonduud en het diner afgesloten met wat ijs, gevolgd door een paar paaseitjes. Als kers op de taart heb ik ook nog een borrel gedaan, en misschien nog wat paaseitjes gegeten. Om daarvoor te compenseren ben ik de volgende dag met de staart tussen de benen teruggekeerd naar de sportschool om toch maar een abonnement af te sluiten.
Anna Dros