"Wind, vrolijkheid en de frisse lucht"
Iets over jezelf en je achtergrond?
“Ik ben geboren in Groningen en opgegroeid in Noord-Drenthe, in het stroomdallandschap. Mijn jeugd speelde zich af op en rond de boerderijen en in de natuur. Als kind ’s ochtends vroeg met de boer mee achter op de trekker, naar de weilanden waar gemolken moest worden. Die combinatie van natuur en landbouw heeft me altijd geïnteresseerd.
Ik heb bosbouw gestudeerd en ben daarna in het buitenland gaan werken. In Indonesië en Zuid-Afrika werkte ik aan water, bosbouw en projecten, uiteindelijk ben ik teruggekeerd naar Nederland.”
Hoe ziet je gezin eruit?
“Ik ben met Wieteke en samen hebben we twee kinderen: Anniek van 8 en Tim van 5. Dankzij Wieteke zijn we op Texel terechtgekomen. Zij kreeg hier een kans en wij wilden graag aan de kust wonen, ons deed een geweldige mogelijkheid zich aan.
Een vriend zei: Een eiland is ook een soort boot
We hadden vier jaar aan ons woonschip geklust, dat was net twee jaar af. Dat deed wel pijn, maar een vriend zei: Een eiland is ook een soort boot, Jeroen, dat ga je wel volhouden. Eind 2016 zijn we in Den Burg komen wonen.”
Hoe zijn jullie op dit plekje net buiten De Waal terechtgekomen?
“We keken naar deze kant van het eiland, ook omdat ik bij de KNRM zit. Dit huis was ons eigenlijk nooit opgevallen. Totdat we gingen kijken met de makelaar. Toen we vervolgens bij Jan Bakker aan de koffietafel zaten, voelden we ons direct thuis.
We vonden het belangrijk het huis te laten staan zoals het is. We hebben het verbouwd en verduurzaamd. Momenteel zijn we bijna zover om de boet te restaureren."
Je bent vrijwilliger bij de KNRM.
Na een rondleiding op de reddingboot de 'Gebroeders Luden' zei mijn basisschoolleraar naderhand: Als je op school net zo goed oplet als bij de KNRM, dan wordt het nog wel wat. Ik voelde mij altijd al vertrouwd op het water en heb mede door mijn vader en opa als kind veel gevaren. Ik help graag een ander, met de KNRM is dat een prachtige combinatie. Toen ik op Texel kwam, dacht ik: laat ik me aanmelden, Ik ben geweldig ontvangen bij de KNRM.
Bij de KNRM is het overduidelijk dat je zonder elkaar niets kan. Door onze gemeenschappelijk inzet zijn we operationeel en zonder onze donateurs hebben we niks. We hebben met elkaar lang gewerkt aan de voorbereiding van de nieuwe bootwagen, het ontvangen van de familie van de schenkers was onvergetelijk. Wij wisten zeker: we hebben alles gedaan om de meest economisch en praktische oplossing te laten bouwen. Wij waarderen onze donateurs, klein en groot enorm, dankzij de donateurs kunnen wij uitvaren om iemand te helpen. Het samenwerken, vertrouwen op elkaar, dat vind ik machtig mooi.”
Wat heb je na je tijd in het buitenland gedaan?
“Eerst in Groningen gewerkt bij een adviesbureau. In 2011 ben ik zelfstandig geworden, eerst als zzp’er, later als ondernemer. Ik begon met verduurzamingsadviezen en deed het meewerken op de bouw erbij, een prima combinatie.
Door het advieswerk ben ik in de ontwikkeling van zonneparken terechtgekomen. Vooral in het noorden van het land heb ik projecten gerealiseerd. Op Texel ben ik niet actief met zonneparken, ik heb wel een poosje meegeholpen bij Texel Energie.”
Wat doe je momenteel voor werk?
“Ik ben een bedrijf gestart in long range radio, LoRaWAN. Dat is begonnen hier in De Waal, samen met Ruud Witte uit Alkmaar, waar we nu ook gevestigd zijn. Inmiddels is het een bedrijf van zes mensen en klanten in binnen- en buitenland.
Wat wij doen, is een netwerk aanbieden waarop sensoren kunnen communiceren. We leveren diensten en monitoringoplossingen voor bedrijven; denk aan gps, temperatuur en bodemvochtsensoren. Op Texel hebben we een eigen netwerk en Sijb Dros was onze eerste klant.
Je bent ook maatschappelijk actief.
“Ik zit in de medezeggenschapsraad van de Vliekotter en samen met Jikke Alferink in de gemeenschappelijke medezeggenschapsraad (GMR) van Stichting Kopwerk. Als GMR ben je een soort medebestuurder, samen met de raad van toezicht. Ik vind het belangrijk om bij te dragen aan robuuste scholen waar kinderen zich veilig voelen.
Wat doe je in je vrije tijd?
“Het liefst ben ik met mijn gezin op pad op of bij de zee; het is schitterend wat je je kinderen allemaal kunt laten zien op en rond Texel. Bootje klussen kan ik wel een hobby van mij noemen, de tijd lijkt dan even niet te bestaan.
Wat vind je het mooiste aan Texel?
“De wind, de vrolijkheid van Texelaars en de frisse lucht. Ik kom uit het noorden, waar mensen wat meer gesloten kunnen zijn. De Texelaars met een nuchter positief praatje, dat kan ik zeker waarderen.
Ik vind het ook mooi hoe mensen elkaar in positieve zin in de gaten houden. Als buren op vakantie zijn, let je op elkaars huis. Op het strand houd je een oogje in het zeil bij elkaars kinderen. Dat gemeenschapsgevoel vind ik machtig mooi. We kunnen ons daardoor veilig voelen."
Je staat bekend als oplossingsgericht.
“Dat zit in mijn DNA. Ik kom uit een ondernemersgezin en aanpakken was de oplossing. Projecten waar integraliteit de oplossing is, dat vind ik mooi om naar toe te werken. Voor mij is verandering de ‘enige constante', en die probeer je te benutten.
Wie verdient een pluim?
“De mantelzorgers op het eiland en hun families. Mensen die altijd klaarstaan en betrokken zijn, dat maakt toch het verschil. En alle betrokkenen die na het verdrinkingsincident van afgelopen augustus voor elkaar en de familie van het slachtoffer klaarstonden.
Wat zou je willen veranderen?
“Strandbewaking tot zonsondergang in het hoogseizoen, er gaan veel mensen 's avonds nog zwemmen, zelfs bij schemering. Als je met een 4x4-voertuig toezicht houdt, kun je snel ter plaatse zijn, en waarschuwingsborden bij de strandslagen over verdrinkingsgevaar.
Aan wie geef je het stokje door?
“Aan Hans Zuidema. Hij komt op zoveel plekken op Texel, maar ook op Terschelling. Hij kan prachtig vertellen over hoe hij de natuur en het landschap beleeft. Een prachtkerel met een heel eigen kijk op dingen.”