Terug in de tijd zoekt verhaal achter besneeuwde bomen

Bij de speurtocht naar een nieuwe foto kwam weer een oudje tevoorschijn. |Het heeft gesneeuwd. Maar wat is dit voor gebouw achter de bomen, waar stond het en wat valt er nog meer over deze foto te vertellen?

Alle verhalen rondom deze foto en deze plek kunnen tot woensdagmiddag 12:00 uur per e-mail worden gestuurd naar redactie@texelsecourant.nl, graag onder vermelding van de naam en woonplaats van de afzender en de rubrieknaam.

Een briefje in de bus van het Polderhuis aan de Vismarkt in Den Burg kan natuurlijk ook.

Vorige foto

Lees ook

Terug in de tijd krijgt vleugels

 

“Ik heb de televisie voor de deur. Zodra er parachute wordt gesprongen, floept het beeldscherm als het ware aan en komt iedereen kijken. Dan loopt het hele terras vol.” 

Dat vertelde Wim Gouwens, samen met echtgenote Nel lange tijd uitbater van het Vliegveldrestaurant. In 1999 verscheen over hem een interview met deze krant. Aanleiding was het Nederlands Kampioenschap parachutespringen dat er aan zat te komen. Met dat in het vooruitzicht, stonden voor Wim en echtgenote Nel een aantal drukke dagen voor de deur.

Wim en Nel Gouwens, uitbaters van het Vliegveldrestaurant. 

Entertainment

Wim vertelde over de weersgevoeligheid van hun bedrijf. Zodra het mooi weer is en er rondvluchtjes worden gehouden of wordt gesprongen, is er volop entertainment. Wim: “Ik zeg altijd: het televisiescherm floept dan weer aan. Dat is mooi, want ik hoef niet zoals anderen voor een attractie te zorgen. De mensen komen vanzelf.” Maar als het bewolkt is en de vliegtuigen aan de grond blijven, blijft ook het terras leeg.

Van alles

Wim: “We krijgen hier van alles: toeschouwers, parachutisten en vliegeniers. Of piloten een apart slag mensen zijn? Ik vind van niet. Vliegen is voor de meesten een hobby. Ik zie wel mensen uit het vliegtuig komen waarvan ik denk: ik zou eerst maar eens een knap pak kopen, alvorens het geld aan vlieglessen te besteden. Maar er zijn parachutisten die het makkelijk kunnen doen. Mijn gasten zijn niet in één categorie te definiëren. Van Jan Boezeroen tot Willem-Alexander. De een wil een kroket en de ander een biefstuk. Een drempel heb ik niet. Ik ben er voor iedereen, dat brengt mijn bedrijf met zich mee. Net als bijvoorbeeld een strandpaviljoen.”

Om ervoor te zorgen dat het vliegveld vanaf de weg beter te herkennen is, kocht de ondernemer uit de boedel van het failliete Fokker enkele onderdelen van een Fokker 50. Het betreft het staartstuk, de cockpit en de propeller, zette hij als eyecatchers voor het restaurant.”

Mirella Blonk meldt: “Wim en Nelleke Gouwens waren de eigenaar. Samen met Bob Rienks en Ed de Bruin waren ze met ze allen een top team.”

Sloop

In 2002 het bericht over de aanstaande sloop van het Vliegveldrestaurant en het afscheid van Wim en Nel Gouwens. “We zijn hier op het vliegveld toch een beetje familie van elkaar. Na afloop van het werk ga je toch even bij Wim om een bakkie’, verwoordde TheoWitte van het Luchtvaartmuseum het gevoel van de vele aanwezigen die de vertrekkende exploitanten de handkwamen schudden.

Zoals het er nu uitziet.  

Gerard Timmerman