Loxodroom


Dick Feenstra woont sinds enige tijd op Oost en liet zich al eerder door deze mooie omgeving tot poëzie en fotografie inspireren. Het gedicht Loxodroom draagt de naam van een huis aldaar en wisselt voor Oosters zeer herkenbare elementen af met mathematische vergezichten.


Loxodroom


Een huis op mijn buurt
draagt die naam: loxos,
schuin, dromos is weg.
Het is een kromme over
het aardoppervlak zodat
schepen koers houden.


Bij de polen worden ze
logaritmische spiralen.
De lengte ervan is de lengte
van de meridiaan, gedeeld
door de cosinus van de hoek
die ze met elkaar delen.


Als puber werd ik met een
loeiharde schop door de leraar
die in het eerste elftal speelde,
definitief uit de les verwijderd:
rebel tegen wiskundige logica.


Ik vraag het mijn buurvrouw,
kind van een kottervisser:
“’tis de horizon die nooit verdwijnt.”
Was zij destijds maar mijn
wiskundedocent geweest.


Dick Feenstra,
Oost