Tessels skriêve
Uut 't ouwe jaar 1925, nag 'n stikkie fòn 'ELEO', dòt is eigelijk iên fòn Oele maar dòn aarsom. 't Aardige òn sien Tessels is dot der zó maar fòn die rare woorde in opduke, weer je fòn denke ken: dòt is oud. Maar je kon ok sèègge: dòt is fout, hee kwam toch fòn achter de Rugediek niet, je ken der toch niet op fertrouwe? Maar 't is er maar, deer gaat 't om. Der zit ok nag ouwerwes Nederlòòns tusse trouwes, dòt geeft ok nag kleur.
"Ziezoo, de boot is weer an hoor! 't Ouwe liedje, hè: ruzie met Plasman den bovenmeester. Je moet dan weten, dat-ie een kiekdoosje het en de helft van z'n tied besteedt an 't make van prentjes. Van z'n kienders, van die zure dibbes van 'em, van z'n hond, van z'n kat; huusraad en al is bekiekt; behalve dan 't fotoding zelf. dat ken niet en dat spiet 'em genogt.
Gister was ik bij Plasman om een rookie en laat-ie me zoo'n kiek zien. "Die is goed gelukt", zeit-ie, '"in reuze licht-effekt, hoe vind je 'em?"
Nou was 't een erg heiïg prentje, net of er een dikke mist over hing, maar ik antwoordde: "Ja, da 's net mooi. Wat is 't eigenlijk? 't Liekent de bok van Dijker wel." Meester verschoot ervan. "'t Is de reddingboot, toen ze uitvoer op proeftocht Zaterdagmiddag. Je moet de fok op, vrind, want je oogen worden slecht." En toen begon de meziek. 't Mooiste is nog, later bleek, dat Plasman zelf zich ook vergist had, want het had z'n nuwwe rolbezem moeten voorstellen, tegen de regenbak an staande. Zoek het nou maar uut, zei de slager en hij maalde de hond door de worst.
Zoo'n orrepor! Maar 't is gauw ouderavond, en dan zal ik 'em wel kriege, die kienderbeul. 't Moet meer dan erg zijn, zooas-t-ie die schapen afturft in school. Kleine Kees van Zusjebuur heeft zoo’n moffel van 'em gehad in z’n ribbetjes, dat 't arme kiend door z’n moeder de heele buurt is rondgestuurd om de blauwe plek te laten zien. 'k Heb al een paar òches op de his staan, om 'em te betrappen, want wat je met je bloedeigen oogen ziet, kan geen mensch je ontstrijje, maar niks hoor! De visch wou niet biete.
’k Zal verder geen woord meer over den foebel verspillen, ’t is goed beschouwd toch een kale snurker, al stelt ie zich an, of-t-ie iefie en aafie heeft.
Heb jullie effies tied, want 'daar hoor ik in 't voorhuus Neel en Trijntje staan skriwwe. As-t-er maar niks met de schuut is! Wanneer je op de schuut geld geleend hebt, en 't kokkeren weinig oplevert, kan je geen schadepostjes doogen en de sjouwtjes zwaaien op hede' ook niet dik; d'r het van 't jaar nog geen schip gezete', behalve de Laura dan, die, net toen ze d'r bij kwamen met de sleepbooten, op eigen kracht wegstoomde. Dat zet niks an de sokke' en de mannen hadden nog een vervelende reis bovendien, aangezien 't waaide, dat 't rookte.
"Heer, als er toch schepen stranden, laat ze stranden in deze landen," baden do dommenee's vroeger en 't leek wel te helpen. In 't jutten is tegenwoordig ook al malleize. Battings, leege flesschen, verrotte sinaasappelen en zeewier, da's hoopie al. Over dommenee's gesproken, de kerkeraad heeft van de week een brief gehad van iemand, die hier godsdienstonderwijzer wou worden, vol fouten en hanepooten. Er stond o.a. in: "Ik ben Evangelilist in hart en nieren en ik predik uit m'n hoofd." Man, wat hebbe' we daar om gelache!
Wat hebben die vrouwen toch te verhapstukke' ? Dat getouter houdt maar an, 'k gaan es effe luustere' hoor, ik ben démies weerom... (...) 'k Zal je eerst nog een bakkie' inschenke', da’s zeker wel best. Gosterdanke, daar is de pot alweer leeg. Had je niet wat bij kenne' giete', terwijl ik weg was? Bang, dat je niet mocht? Hoe kom je d'r bij, da's toch altoos goed, as je voor de koffie zorgt, 't' Zal nou wel effe duren, voor ik ze bruun heb. Hier, snobber nog een endje' blauwe koek."
Ferhalend gaat 't nagol wòt kònte uut en in dut stik moet ie dòn nag bee sien punt komme ok, dut is òlliênig de inleiding om 't zó uut te drukke. En ja, 't is soms Nederlòòns en soms Tessels en soms ouwerwes. Maar toch 'n mooie berreg uutdrukkings bee mekaar, fòn 'gosterdanke' tot 'dat zet niks an de sokke'; mit 'onstrije', 'snurker', 'foebel', 'iefie en aafie'... Kies maar weer 't bee hoort. 't Is foor wie na Tessels zoekt 'n mooie pòn om in te roêre.