Anders bekeken...
Banden…
Een flinke windkracht 6/7 kon de mannen niet weerhouden om de dijk der dijken afgelopen zondag over te fietsen. De dijk doet zijn naam al jaren eer aan: Afsluitdijk. Vooral voor de smalle bandjes, maar dit weekend was daar even de mogelijkheid. Manlief sprong vroeg uit de veren.
Ik moest eieren bakken en al vroeg gingen er dikke boterhammen en heel veel eitjes naar binnen. De kleinkinderen keken toe hoe opa in dat rare strakke pak aan de keukentafel zijn slag sloeg. Oma vertrok naar het kippenhok om voor de nieuwsgierige jeugd nog maar wat eitjes te halen. Pappa en mamma lagen in een baan om de aarde, die hadden de jeugdbanden aangehaald op een veldje bij De Waal.
Met bananen en druivensuiker in de kontzak - en een extra band, want je weet het maar nooit - toog opa naar sportieve buurman en aanstichter Pieter en ook buurman Cor meldde zich met het dauw op de ogen. Bij de veerpont waren daar fietsvrienden Hans en Martin - en warempel - de zon kwam ook. Vanaf de Kooybrug voor het windje, fluitend reden de mannen door Wieringen. Een mooi parcours, niet te snel, want Bergsma ging pas om 12:00 uur open voor de lunch.
Rond kwart over 9 waren ze bij de befaamde Afsluitdijk. Aan de ene kant water en aan de andere kant beton, zover als je kijken kon. Dat had in het teken van duurzaamheid toch wel anders gemogen sprak Martin, de expert in het cement. Het reed heerlijk, met een gang van 35/40 km per uur. In drie kwartier waren de mannen er overheen. In het Friese land stond de man met de riek klaar. Grutte Pier? Nee, ze werden geteld: 1.250 waren er al voorgegaan.
Grutte Pier hield in zijn eentje een half leger tegen bij Kimswerd, de mannen werden gelukkig hartelijk ontvangen. Arum, Lollum, Waaxens, Wommels en toen klokslag 12 was daar Eastereind. Ja, u leest het goed, Oosterend, of all places... In de gezellige gelagkamer werd er heerlijk gegeten, gelachen en gedronken. Koffie met appeltaart, heerlijke mosterdsoep met Friese broodjes, sterke verhalen. En toen? Ja, toen weer terug... Oei oei ,wat een dikke woei...
Grutte Pier van Oosterend raakte voorop in de koers, dat was andere koffie. Stoempen en af en toe overnemen, anders staat de man met de hamer toch nog klaar. Met vereende krachten en druivensuikers bereikten de mannen de pont van half 6. Er werd niet meer zoveel gesproken. De banden bleven gelukkig heel. En de vriendschappelijke banden? Ja, die werden versterkt met kabeldraad. U zult het later nog wel horen, op 2-7-2023 werd er een monstertocht bij windkracht 10 slechts door een handvol mannen voltooid naar… Oosterend!
Erna