Logo texelsecourant.nl


Ron Flens duikt het boerenleven in

  Landbouw / Visserij

In het programma 'Onze man op Texel' van mediapartner NH nieuws duikt Ron Flens in het boerenleven. Zo sprak hij onlangs met Rick Plaatsman en Mariska Witte.

Texelse jongens scoren met YouTube-kanaal over boerenwerk 

Rick ploegt de akker en Danny bedient de drone. Alle arbeid wordt in een filmpje verwerkt, dat op YouTube wordt gezet. De Texelaars trekken er duizenden kijkers mee.

Rick laat ons de stal zien van het bedrijf dat hij samen met zijn broer Danny en zijn vader Jan runt. "Als klein jongetje stond ik altijd tussen de koeien en wist ik al dat ik boer wilde worden. Maar nu vind ik de koeien saai. Ik rij het liefst de hele dag rond op de trekker. Dan vliegen de dagen voorbij, ook in de zomer als we dagen maken van 's ochtends 7 tot 's avonds 10."

Vader en zonen Plaatsman hebben een gemengd bedrijf. Naast het melken van koeien, verbouwen ze graan en pootaardappels.

Danny uitlenen
Rick is er voor de aardappelen en het graan. Danny doet de koeien. Maar nu even niet, want hij is uitgeleend aan een ander bedrijf op Texel. Rick legt uit: "Er is soms niet genoeg werk dus dan verhuren we Danny. Het bedrijf levert ook nog net niet genoeg op om met z'n drieën van rond te komen."

Vader Jan doet de koeien en staat achter de aardappelsorteermachine. "Vroeger kon je nooit weg. Gingen we ook nooit op vakantie. Gingen we een keer naar Aruba en dan had ik heimwee. Nu kan ik het iets beter loslaten." Maar helemaal loslaten zal hij het bedrijf nooit. "Ik ga door tot ik erbij neerval!"

Droogte
Door de extreme droogte van afgelopen zomer valt de aardappeloogst flink tegen. "Daar lig ik wel wakker van hoor. Maar misschien valt het uiteindelijk nog wel mee. De oogst is veel minder, maar de prijzen zijn hoger."

Er komt een vrachtwagen pootaardappels halen. Ze gaan de hele wereld over. Deze gaan naar Saudi-Arabië en in de schuur staan aardappels die naar Jamaica gaan. "Nee ik ben nog nooit op Jamaica geweest. Zou ik eigenlijk een keer moeten doen. Met de aardappelen mee."

Opvolging in het boerenbedrijf met Mariska Witte, schapenboerin 

Geheel tegen de landelijke trend in zijn er op Texel juist veel jonge boeren en boerinnen die hun ouders willen opvolgen in het boerenbedrijf. De vereniging Agarische Jongeren Texel telt maar liefst vijftig leden.

Een van de jonge boerinnen is de 32-jarige Mariska Witte. Zij runt samen met haar vader Hans de Schapenboerderij Texel. Met luide stem vertelt Mariska allerlei wetenswaardigheden over haar schapen. De Belgische toeristen hangen aan haar lippen.

Extra activiteiten
Op de vraag of ze boerin of entertainer is antwoord ze resoluut: "Ik ben boerin en de rest doen we erbij om het hoofd boven water te houden." Ze heeft het dan over de activiteiten die ze organiseren voor bezoekers: lammetjes knuffelen, rollebollen in het hooi en schapen drijven met honden.

Op de boerderij lopen zeshonderd schapen rond. Toch kunnen ze daar niet van leven. "De vleesprijs is al veertig jaar hetzelfde en voor de wol krijgen we maar zestig cent per kilo; daar kun je nog geen schapenscheerder voor inhuren. Zo met de toeristische tak erbij gaat het prima."

In de startblokken
In Nederland en ook in de rest van Europa wordt vaak gesproken over vergrijzing in de boerensector en leegloop van het platteland. Vaak hebben kinderen geen zin om de boerderij van hun ouders over te nemen. Op Texel is dat anders. Veel jonge boeren staan in de startblokken om de boerderij voort te zetten.

Toch zijn er ook problemen. "De grondprijs is de afgelopen twintig jaar gestegen van twintigduizend euro naar vijftigduizend euro per hectare", zegt Mark Slot van de Agrarische Jongeren Texel. "Overname is heel duur. Het is niet te doen voor kinderen om het bedrijf van de ouders te kopen. Alleen door gunning kan het bedrijf in handen komen van de opvolger."

Lastig groeien

Een ander probleem is dat er voor jonge agrariërs weinig mogelijkheden zijn om te groeien. Veel grond is aan de landbouwsector onttrokken ten gunste van de natuurontwikkeling. Veel boeren op Texel halen, net als Mariska, extra inkomsten uit toerisme. Daarnaast is een aantal boeren zich gaan specialiseren is de productie van Texelse streekproducten zoals schapenkaas en ijs.

"Maar voor de boeren die een modern agrarisch bedrijf willen runnen en op grote schaal melk, vlees of aardappelen willen leveren, omdat dat hun passie is, is het moeilijk op Texel", zegt Mark Slot. Hij ziet ook dat een aantal opvolgers uiteindelijk voor een ander beroep kiest. "Jonge boeren die het bedrijf van hun ouders niet over kunnen nemen, om wat voor reden dan ook, gaan niet graag als medewerker aan de slag bij een ander boerenbedrijf. Ze willen zelf agrarisch ondernemen. Als dat dan niet lukt, kiezen ze voor een ander beroep.

Job Schepers
Verslaggever op een geliefd bananeneiland| Horecaverslaggever| Texelse Courant| Texelaar met migratieachtergrond| ijsbaanverslaggever
Meer berichten
 

Wat vindt u?

Ik ga met Ouwe Sunderklaas:



Reageren!