Logo texelsecourant.nl
Foto: Robin van Sambeek
Blogs

"We vinden onze auto onder een flink pak sneeuw"

  Human Interest

Robin van Sambeek en Herman Blom zijn twee van de Texelaars die meedoen aan Barrelchallenge, een autopuzzeltocht van 2.500 tot 3.500 kilometer. 'Team Vladimir Molotov/ Dimitri Smirnov' beloofde regelmatig een verslag te sturen. Hierbij het verslag van dag 6: Kirchberg (Oostenrijk)

"Als de wekker om 6.30 gaat ligt Herman al wakker. Niet zijn biologische klok maar de dikke verkoudheid is hiervan de oorzaak. Nou ja, douchen en ontbijten en kijken hoe we ons autootje aantreffen. Vandaag de laatste etappe.

We vinden onze auto onder een flink pak sneeuw. Voor het eerst deze week heb ik de slot ontdooier nodig want de vorst heeft onze Niva hermetisch afgesloten. Oliepeil oké, beetje koelvloeistof er bij en starten maar. De sneeuw knispert onder de banden als we Podkoren, een buitenwijk van Kranskja Gora uitrijden. Het is dan klokslag 8.00 uur.

De eerste etappe die we rijden is 50 kilometer naar het Italiaanse Pezzeit over de SS54 en de SP76. Dit stuk hebben we gister ook gereden maar dan andersom. Het sneeuwt nog steeds hevig. We komen meerdere malen een sneeuwschuiver tegen en aan de weg is duidelijk te zien dat er nog weinig barrels zijn langs gekomen. Er ligt veel sneeuw maar we willen het gebruik van sneeuwkettingen zo lang mogelijk uitstellen. In de klim schakelt Herman, die weer de eerste helft aan het roer draait, terug naar de lage gearing (dat zet de PK's in plaats van snelheid om in kracht) en zo klauteren we als een berggeit de eerste etappe door.

Na Pezzeit gaan we verder richting Strada Provinciale (SP) 23 en hier wordt duidelijk dat iedereen die geen 4x4 heeft zijn handjes vuil moet maken aan sneeuwkettingen. Het sneeuwt onophoudelijk en de klimmen zijn her en der 16%. Precies op de helft van het parcours ligt Ligosullo waar we bij een restaurantje stoppen. Het is 11.00 en we snakken naar een bakkie. De uitbater maakt twee verrukkelijke cappuchino's. Hij vraagt in steenkolen Engels waar we vandaan komen en hij vertelt trots dat hij in Augustus ook naar Nederland gaat voor een grote hondenshow in Émsterdem. We krijgen de foto's van de hond te zien, kampioen van Italië, nog een bakkie van het huis en een stukje stokbrood met iets er op waarvan ik nooit zal weten wat het was. Afslaan leek ons onbeleefd.

We vervolgen onze weg, nu ik achter het stuur en stoppen even bij de plaatselijke Farmacia. Herman's hoest heeft verontrustende vormen aangenomen. Voordat hij de alleen-maar-Italiaans-sprekende apotheker heeft uitgelegd wat z'n klachten zijn duurt even maar hij stapt in met een hoestdrank én een gorgeldrank. We vervolgen de weg over prachtige stukken in de Italiaanse SP24 (waar vrijwel alle barrelaars zonder 4x4 voor de tweede keer kettingen moesten monteren) en de Oostenrijkse 110, 100 en 108. De organisatie heeft de route in verband met sneeuwval vooral het laatste stuk wat vereenvoudigd.

Omstreeks 16.00 uur arriveren we in ski-oord Kirchberg. De finish van ons Barrel Challenge debuut. Missie volbracht. De reis is de prijs en de reis was geweldig. De Lada maakt het naar omstandigheden goed. Er zit bij het sturen een flinke kraak in de voortrein. Bij een scherpe bocht knakt er iets onheilspellend onder de auto en als je de ruitwissers in de intervalstand zet gaan de knipperlichten aan. Iets met sluiting in de schakelaar, vermoed ik.

Maandag begint onze laatste etappe: ons Russisch wonder der techniek vanuit Oostenrijk heelhuids thuis brengen. Tot die tijd kan hij uitrusten op de parking van Pension Schenkenfelder waar we met ms. Smirnoff en Molotov en goede vrienden het weekend verblijven.

Of de Barrel Challenge voor ons een eenmalige aanbieding was óf voor herhaling vatbaar, daar denken er nog even over na. Groeten vanuit Oostenrijk.



reageer als eerste
Meer berichten

Wat vindt u?

Ik ga 21 maart stemmen op:



Reageren!