Logo texelsecourant.nl
Blogs

Leefbaar eiland

  Divers

Van wie is Texel? Is het van de Texelaars? Is het van de toerist? Of is het gewoon van ons allemaal? Als je gezellig rondneust op Twitter en Facebook zie je de verschillende belangen en het verschil in beleving vaak passeren. De Texelaar heeft de toerist nodig, de toerist moet niet vergeten dat dit niet inhoudt dat de Texelaars volledig naar de pijpen van de toeristen dansen. Er wordt hier ook nog gewoond.

Afgelopen weken waren er de  nodige onderwerpen waarover Texelaars en toeristen het niet met elkaar eens waren. Mensen die hier niet wonen, roepen het hardst hoe het allemaal moet. Nieuwe fietspaden? "Onzin". Nieuwe wegen? "Nergens voor nodig!" Snelheden terug naar zestig? "Natuurlijk. Op Texel hoor je geen haast te hebben." Dat Texelaars na een dag hard werken geen zin hebben om in wandelsnelheid over de Pontweg te rijden, is vaak onbegrepen. Ik probeer het uit te leggen. Heb je een lange dag gehad, wil je naar huis. Rijdt een toerist veertig en remt bij iedere afslag af om te kijken of hij daar in moet, ondertussen wordt ieder schaap met de ogen ontleed. U wilt na een werkdag toch ook lekker naar huis? Het ideaalbeeld van Texel lijkt voor veel toeristen zo min mogelijk gebouwen, zandwegen en alleen maar natuur. Daar tegenover staat dat Texelaars wel eens de kracht van al het eilandschoon lijken te vergeten.

Die verschillen worden zo nu en dan hard uitgevochten op sociale media. Waarbij de ene partij dreigt nooit meer naar het eiland te komen en de andere partij dit prima vindt. Mooi voorbeeld vind ik de veranderingen binnen het parkeervignet. Voor slechts €15,- per jaar kun je overal op het eiland parkeren, daar komen zelfs nog vignetten voor kortere periodes bij. Ik had gedacht dat iedereen enthousiast zou zijn over het voorstel van het college. Niets blijkt minder waar. Een emmer vol bagger ging open. "Texel melkt zijn toeristen steeds meer uit", "Dat geld verdwijnt in de zakken van de wethouder" en nog een aantal ongenuanceerde opmerkingen passeerden de revue. Wanneer gezegd wordt dat de gelden gebruikt wordt voor knelpunten in het mobiliteitsplan, wordt lacherig gedaan. "Texel weet niet eens wat drukte is, ga eens naar Amsterdam" en "Daarvoor betalen we al wegenbelasting". De baten uit het vignet worden echter voor zaken gebruikt die verder gaan dan wegenonderhoud. Zo worden er onder meer fietspaden aangelegd, parkeerplaatsen gerealiseerd en wordt er gekeken naar de mogelijkheden van een parkeergarage in Den Helder (al waren ook daar genoeg misverstanden over). Zelfs over gratis openbaar vervoer wordt gesproken (al lijkt me dit voorlopig een onhaalbaar plan). Dit zijn voorzieningen waar we allemaal wat aan hebben. Een vignet kost €15,-! Dat lijkt me toch geen rib uit ons lijf. Sterker nog, ik vind het een koopje. Nooit meer gezeur met parkeertickets, nooit meer het probleem dat je geen kleingeld op zak hebt. Op diverse plaatsen kun je ook nog 24 uur staan. Wat is nu precies het probleem?

Hoe blij ik ook met de toerist ben, mijn baan is er ook van afhankelijk, ik dans niet naar de pijpen van de toerist en dank ze al helemaal niet op de blote knieën dat ze ons eiland verkozen hebben tot vakantieadres van het jaar. Ik vind het heerlijk om eens met honderd over de Pontweg te rijden en erger me gerust wanneer toeristen de supermarkt zien als het ideale gezinsuitje, waarbij iedere telg van het zes kinderen tellende gezin zijn eigen toetje mag uitkiezen. Als toeristen mij vertellen dat ze nooit meer komen wanneer we asielzoekers op het eiland krijgen, denk ik "Oké, doei. tot nooit weer ziens." Ik ben strontchagrijnig bij de honderdste toerist die zijn hond los laat lopen waar dat niet mag met de opmerking: "Mijn hond doet niets." Dat de regels zijn gemaakt omdat de vorige tien hondeneigenaars van een hond die een schaap doodbeet, dat ook zeiden, vergeten we maar even.

Het is fijn als toeristen begaan zijn met het eiland, maar ga de Texelaars niet vertellen wat ze wel en niet moeten doen. Dat kunnen we namelijk uitstekend zelf. Je bent te gast, houd je aan de huisregels. Als tegenprestatie probeer ik wat geduldiger te zijn op de Pontweg en in de supermarkt. Dan komen we er samen vast uit. Wie een museum wil, verwijs ik graag naar Bourtange, Schiermonnikoog of voor de diehard het openluchtmuseum in Arnhem.
 

Koppiestiêd op Texel
Voorziet de website wekelijks van een blog over wat er speelt op Texel.
Meer berichten

Wat vindt u?

Texelaars die op vakantie gaan op hun eigen eiland.



Reageren!