Logo texelsecourant.nl
Foto:

Stop sommige gedachtes in een heel diepe la

  Column

Het was duidelijk dat het Pasen is geweest afgelopen week. Sterker nog, het lijkt erop dat tientallen mensen die zelfs vromer zijn dan Jezus, zijn herrezen uit de dood.

Waarschijnlijk herkent niemand zichzelf na bovenstaande regel. Ik doel op de mensen die het van de week nodig vonden om met termen als 'lol' of 'dat is dan toch zijn eigen schuld' te reageren op een tragisch ongeluk waarbij twee - naar verluidt -14-jarige (VEERTIEN JAAR!!) jongens ernstig gewond raakten na een experiment met huishoudelijke middelen. De jongens houden hier blijvende schade aan over. 

Waar je zou denken dat enig medeleven op zijn plaats is, bleken de sociale media-kanalen van onder meer het Noordhollands Dagblad en onszelf de plaats om de jongens met deze ondoordachte actie de les te lezen. Erg dapper. Hoe zou u er in staan als het uw kind was? Hoe zou u er in staan als het uzelf op jonge leeftijd was overkomen. Denk je dat de schrik, het verdriet en misschien zelfs wel de opluchting dat het niet erger is afgelopen, niet genoeg emoties zijn voor de betrokkenen? Zonder de reacties van mensen met de empathie van een baksteen?

Nu zullen de mensen die zich aangesproken voelen wel weer boos zijn. Maar om heel eerlijk te zijn: dat kan me niet zoveel schelen. Niets eigenlijk. Wij hebben eerst mensen er op geattendeerd dat dergelijke reacties niet nodig zijn, later hebben we bepaalde reacties maar verwijderd. Mensen zijn snel geneigd om dat 'beperking van vrijheid van meningsuiting te noemen'. Ik noem het het 'behouden van fatsoen'. En ik denk dat de controle hierop de komende tijd maar eens versterkt wordt. 

Het is niet de eerste keer dat ik een dergelijk betoog houd en ik ben bang dat het niet de laatste keer is. Bij ongelukken lees ik regelmatig zaken als 'Ja, die heeft te hard gereden'. Niet dat degenen die het schrijven er bij waren, maar ze weten meer details te vertellen dan de politie die er wel was. Los van het feit wat u denkt, is het misschien het overwegen waard om dit gewoon eens lekker op een briefje voor uzelf te schrijven en weg te stoppen in la, een heel diepe la in een hoekje van de kelder. 

En nog los van het betweterige gedoe waarmee men mensen nodeloos kwetst. Heeft u vroeger niet iets enorm stoms gedaan? Het leven is één groot bijna-ongeluk en ik heb tal van incidenten gehad die heel anders af hadden kunnen lopen. Als 14-jarige overzie je niet altijd de risico's van een situatie. Zonder helm op achterop een scooter die 120 rijdt, is ook een slecht idee. Ik deed het. Betrokken zijn bij een stunt waarbij een lawinepijl aan een baksteen werd gebonden: een nog stommer idee. Ik was er bij. Een deur opentrekken en een rookbom en een strijker naar binnen gooien in een kleine ruimte. Het wordt steeds stommer, maar wederom was ik er bij. Zo dronken met de fiets onderuit gaan dat je je handen niet meer voor je gezicht kunt houden. Het overkwam mij. Allemaal in de leeftijd tussen de - laten we zeggen - vijftien en negentien jaar. Acties die heel erg verkeerd af hadden kunnen lopen, maar ik zit hier nog met al mijn vingers en een goed zicht. Niet omdat ik wijzer was, ik heb wel geluk gehad.

Ik heb serieus ouders met kinderen in dezelfde leeftijdsgroep zien reageren met 'eigen schuld' en de topper die ik tegenkwam was 'waar waren de ouders?' Een kind van veertien is niet de hele tijd in de nabijheid van de ouders, dat kan ook niet. Het had ook uw kind kunnen zijn. 'Dus stop uw vingerwijzende betweterigheid op een plaats waar de zon niet schijnt', zou ik bijna zeggen en wees dankbaar dat het niet uw kind was. En voor de ouders die denken 'Mijn kind doet dat niet': kinderen zijn zeker in een groep beïnvloedbaar. Toon eens compassie en denk aan de betrokkenen. De last van de gevolgen lijkt mij wel genoeg voor de slachtoffers om te dragen. 

Ik wil de jongens, de ouders en andere betrokkenen gewoon heel veel sterkte wensen. Als jullie het ooit tijd vinden om jullie verhaal te willen doen, weten jullie mij te vinden. En willen jullie niet je verhaal doen, dan ben je dat helemaal niemand verschuldigd. En om toch maar positief af te sluiten: het grootste deel van de lezers wenst jullie net als ik vooral sterkte toe!

Job Schepers

De blogs worden geschreven op persoonlijke titel en vallen buiten de verantwoordelijkheid van de redactie. Het zijn geen journalistieke producties, maar stukken gevormd vanuit mijn mening. Ik ga graag de dialoog aan. Dat kan via Facebook onder het bericht, maar ook via de mail. Ik probeer altijd overal op te antwoorden.

Koppiestiêd op Texel
Voorziet de website wekelijks van een blog over wat er speelt op Texel.
Meer berichten
 

Wat vindt u?

Het beheer van paden op de Hoge Berg door middel van schapenbegrazing is een goed idee.



Reageren!