Logo texelsecourant.nl
Archieffoto Aris Bremer
Archieffoto Aris Bremer
Blogs

Gelukkig nieuwjaar allemaal

  Column

http://www.texelsecourant.nl/nieuws/column/26462/gelukkig-nieuwjaar-allemaal-?redir

2016, het zit er bijna op. Het was me het jaartje wel. Een nieuwe burgemeester, aangespoelde potvissen, in herhaling de discussie over de verlichting en de Texelhopper. Het was het jaar dat Texel massaal op zoek ging naar een hond (best gelezen online bericht van het jaar was het moment dat Bisou werd teruggevonden) en waarin Dorian van Rijsselberghe het presteerde om voor de tweede keer Olympisch kampioen te worden.

Ja, er was genoeg te doen. We hoeven dat allemaal niet te herkauwen, we waren er allemaal bij en het heeft meer zin om vooruit te kijken. We hebben als Texel een superjaar achter de rug. De merknaam Texel lijkt sterker dan ooit, waarbij scheidend VVV-directeur Wouter de Waal een pluim verdient. De manier waarop hij campagne heeft gevoerd, heeft het merk Texel nóg een boost gegeven. Met de titel van Van Rijsselberghe, de opgedoken japon, de vermelding in de Lonely Planet-gids en Texel als onderdeel van het mooiste natuurgebied (na zijn aftreden) had hij de wind ook niet tegen. Maar als je kansen niet benut, heb je er nog niets aan.

Texel was meer dan ooit van ons allen. Niet alleen van de Texelaar, ook van de toerist. Als tijdsvermaak zit ik ook graag op een Facebookpagina als 'Texel is mijn eiland want...' Wisten jullie dat er aan de overkant mensen zijn die woonkamers hebben waar meer Texel te vinden is dan op dit hele eiland? Dat die in winkeltjes komen waar de gemiddelde Texelaar al jaren niet geweest is? De toeristen die grotere ambassadeurs voor het eiland zijn dan ik ooit zal worden. Het is in hun beleving oprecht ook hun eiland. 

De drukte neemt dan toe en daar schuilt ook een gevaar. We barsten uit onze voegen, al zijn de bedden lang niet het hele jaar allemaal bezet. Er is dus ruimte voor groei. Maar valt dat te combineren met kernwaarden als ruimte, rust (en regelmaat?).....?  En wie beslist waarover? Toen bekend werd dat het parkeervignet vijf euro duurder werd, was de wereld te klein. "Wij betalen niet voor jullie sporthal of school (het was spontaan weer 'jullie' voor veel toeristen)". Twintig euro voor een jaar blijft een koopje en met een vignet mag je overal staan, dus maakt het ook niet zoveel uit dat je hem ook bij een strandslag nodig hebt. In een lang weekend heb je het vignet er al uit. Ik vond termen als 'melkkoe' dan ook een beetje kinderachtig. De toenemende drukte vergt meer onderhoud aan fietspaden en wegen en een eiland zonder sporthal of school is moeilijker levensvatbaar. 

Op een toch al vergrijzend eiland zijn basisbehoeften nodig om het vestigingsklimaat goed te houden. Betaalbare huurhuizen, een sporthal, basisscholen en een middelbare school zolang het houdbaar is. Dan hebben we het nog niet eens over het aantal parkeerplaatsen. En dat geld moet ergens vandaan komen. De kosten voor de overtocht zijn weer niet verhoogd en zonder auto ben je al voor €2,50 op het eiland. Is het dan allemaal zo duur? Ik vind het wel meevallen. Ook als je de toeristenbelasting meerekent.

Aan de andere kant mogen sommige Texelaars - waaronder ik - ons wel een realiseren waar we zijn zonder de toeristen. We moeten wat minder vloeken achter sjokkende mensen na een lange werkdag, minder bumperkleven op de Pontweg en snappen dat toeristen zich met zaken bemoeien waar ze als niet-bewoner weinig mee te maken hebben. Ja, goede voornemens genoeg. Het betekent echter weer niet dat toeristen alles maar mogen, omdat 'ze ons salaris betalen'. Dit argument wordt nog te vaak uit de kast gehaald, vind ik. Doe bijvoorbeeld je hond aan de lijn waar dat gevraagd wordt en gooi je zooi in de prullenbak. 

Laten we er met zijn allen weer een prachtig Texeljaar van maken. Een jaar met schapen op De Mok en de dijk; een jaar met voortgang in de plannen voor De Koog; een jaar met nieuwe stappen op het gebied van duurzaamheid en een jaar waarbij we uitgaan van onze eigen kracht en niet ons geld proberen te verdienen door een concurrent zwart te maken. Een jaar waarin we ook begrijpen dat de politiek niet alleen populaire beslissingen kan nemen. Texel doet het goed, maar dat betekent ook dat er bepaalde keuzes gemaakt moeten worden. Texelaars die schreeuwen dat ze ergens mochten komen, omdat hun grootouders dat ook al deden. Ja, maar toen hadden we nog geen miljoen toeristen op datzelfde gebied en het wordt nou eenmaal lastig om gebieden alleen open te stellen voor Texelaars. Zoals Wijnand Haantjes, general manager van vakantiepark Landal Sluftervallei, al zei in de krant van gisteren: "We moeten het met z'n allen doen." Ik sluit me daar volledig bij aan.  

Een gelukkig 2017 toegewenst. 

De blogs worden geschreven op persoonlijke titel en vallen buiten de verantwoordelijkheid van de redactie. Het zijn geen journalistieke producties, maar stukken gevormd vanuit mijn mening. Ik ga graag de dialoog aan. Dat kan via Facebook onder het bericht, maar ook via de mail. Ik probeer altijd overal op te antwoorden.

Koppiestiêd op Texel
Voorziet de website wekelijks van een blog over wat er speelt op Texel.
Meer berichten